13 Şubat 2012 Pazartesi

İLERİ DEMOKRASİNİN ERDEMLERİ


             Başbakanımız “İleri demokrasiye geçtik.” dedikten sonra basınımızda kalem sallayan “demokrasi aşığı(!)” kalemşorlar da askeri vesayetten kurtulmamız onuruna methiyeler düzdüler birbirleriyle yarışırcasına. Hukuk devletinin “ileri demokrasi” için ne kadar da gerekli olduğunu günlerce anlattılar bir masal edasıyla. Bu masallarla koca bir ulus uykuya daldı.

            Hiçbir delil olmadan Silivri ve Hasdal’a doldurulan “darbeciler(?)” hakkında olmadık senaryolar yazdı usta kalemler(?). Yargı organları tepeden tırnağa tek tipleştirilirken “Yargı askeri vesayetten kurtuluyor.” diye neredeyse bayram yapılacaktı ülkemizde. İnsanların yatak odaları bile kameralarla izlenirken “demokrasinin açıklık ilkesi” diyerek basın yayın organlarının göbek atmadıkları kalmıştı yalnızca. İki kişi günlük konuşmalarını bile yapamaz oldu telefonda. Yüz yıllık devlet kurumları tek tek çökertildi. Kurumlar birbirleriyle kavgaya tutuşturuldu. Halk, devletine düşman olsun diye kışkırtıcı propagandalar yapıldı. Ulusun geçmişi bilinçli, gizli ellerce her gün, her saat karalandı. Amaç; yurttaşın kendi geçmişinden nefret etmesine neden olmak. Kendi tarihinden, atalarından, ulusundan nefret eden bir topluluk oluşturmak için her renkten işbirlikçi ve cumhuriyet düşmanı ağız birliği ederek şanlı bir tarihi utanca dönüştürmek istediler. Devletin yılların birikimleriyle oluşan gelenekleri ayaklar altına alındı. Devlet, yasaların değil, keyfiyetin egemenliğine girdi. Devletin kurumları, farklı tarikat ve cemaatler arasında adeta paylaştırıldı.

            Cumhuriyetten yana olanları sessiz sedasız hapseden özel yetkili savcılar, gün geldi RTE’nin en yakını sayabileceğimiz MİT müsteşarına dokununca kızılca kıyamet koptu. Aylardır içten içe süren RTE-cemaat kavgası su yüzüne çıktı. Hem de ne kavga? Kılıçlar, kınlardan alev gibi parlayarak çıktı ve ateş saçmakta. İki taraf da gaza son sürat basmakta. Kavganın barışla sona ereceği yok. Belden yukarı, aşağı vurmak serbest. Önümüzdeki günlerde kavga daha da şiddetlenecek gibi.

            Eski Genelkurmay Başkanının terör örgütü kurmaktan tutuklanması karşısında susanlar, sıra MİT’çilere gelince devlet kurumlarını korumayı akıllarına getirdiler. Müsteşarlarını korumak için acilen kişiye özel yasaya gerek duydular. Konuyla ilgili savcı ve emniyetçiler kızağa alındı. Silivri ve Hasdal tutukluları için hukukun üstünlüğünden ve bağımsızlığından söz edenler, yandaş bürokratlar söz konusu olunca koruma duvarı ördüler. Yargının, yürütmenin elinde nasıl bir silaha döndüğünü ibretle izlemekteyiz.

            RTE-cemaat kavgasında iki tarafın basındaki kalemşorları da saf tuttular. Buna diyeceğimiz yok tabi ki. Bu kavgada zor durumda kalanlar ise basında saman alevi gibi parlayan, haftanın her günü ekranlarda kraldan çok kralcı kesilen yeni yetme gazeteciler. Siyasal kültürden yoksun, başarılı olmayı sağa sola saldırıp iktidarı gözü dönmüşçesine savunmak olarak anlayan bu ekran yıldızları(!) kimin tarafını tutmak konusunda önce bocaladılar, sonrasında RTE’nin yanında saf tuttular.  Tabi acemi olduklarından şaşkınlık göstermeleri doğal. Oysa saf değiştirme rekoru kıran, siyasette parlayan yıldızları izleme konusunda yetenekli olan ustalarının tutumuna baksalar işin içinden rahatça çıkacaklar. Güce tapınmayı aydın olmak sanan, bunu yaparken de kese doldurmayı uyanıklık olarak gören bu ekran bülbüllerinin hala izlenir olması anlaşılmaz bir şey. Yarın, öbür gün RTE’nin iktidardan ayağı kaydığında, ona ilk darbeyi vuracak olanlar da yine yeni yetmeler olacak.

            Durup dururken bu kavga niçin çıktı? Cemaat, etkinlik alanını genişletmek istiyor. Şu anda kontrolünde olan devlet kurumları ile yetinmemekte, daha çoğunu istemekte. MİT de bunların ilk sırasındaki kurum. Bu çatışmanın dış odaklardan bağımsız olduğu söylenemez. Özellikle Ortadoğu’da savaş kazanının fokurdayarak kaynadığı bu günlerde ülkemizdeki iktidar içi kavgaları, dünyadaki güç odaklarından bağımsız görmek yanlış. Hele Suriye müdahalesinin dumanlarının tüttüğü, İran kıskacının daraldığı bir zamanda ülkemizde kurumsal provokasyonlar artabilir. Çünkü küresel güçlerin; hareket yeteneği azalmış, iç çatışmaları yoğun, tehdit ve şantajla teslim alınmış bir iktidara yaptıramayacakları iş yoktur. Olası Suriye müdahalesinde ulusal inisiyatifi yok edilmiş bir Türkiye istemekte enerji baronları. Bu nedenle de emperyalist bir kumarda kurumsal ve kitlesel dirençleri kırmak istemekteler.

            Genelkurmayın kozmik odasına girildikten sonra MİT’in çalışma biçiminin, sırlarının deli kızın çeyizi gibi ortalığa saçılması büyük bir devlet zafiyeti. Zor ve yaşamsal görevlerde bulunan, canı pahasına devlet adına işler yapan kişilerin açığa çıkarılması ise tam bir facia. Bu, devletin kalbini hançerlemektir. Kendisi için çalışanları koruyamayan devlet, gelecekte bu görevler için adam bulabilecek mi?

            Devlet kurumlarının çökertildiği bir dönemde, ana muhalefetin yöneticilerinin CHP’nin geçmişine takılıp kalmalarını anlamak olanaksız. Ülkemizin nasıl bir tehlikeli sürece girdiğinin farkında değil mi bu yöneticiler?

            İşte, ileri demokrasinin erdemleri(!)… Her şey meydanda… Devletimizin saklısı gizlisi kalmadı. İstihbarat mı? Onu dost ve müttefik ülke sağlamıyor mu?

             Bu yaşadığımız süreç böyle sürerse kim kaybedecek? Başta Türkiye. Sonrasında tüm Ortadoğu halkları. Kazanan mı? Tabi ki ABD, İsrail ve diğer küresel güçler.

                                                                        Adil Hacıömeroğlu
                                                                        13 Şubat 2012
                                                                         Twitter.com@AdilHaciomeroğl
             

7 yorum:

  1. Tam bir bitiş ve teslimiyettir bunun adı. Harika yazınız için teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
  2. Hukukçularımızdan birileri hukuk fakültesinde okutulmak üzere ileri demokrasi,ileri hukuk konusunda kitap yazmış mı acaba?Zira her gün yeni örnekleriyle karşılaşıyoruz:((((((((

    Kaleminiz hep böyle güzel yazılar için varolsun..

    YanıtlaSil
  3. Geçenlerde sizin yazdığınız bir yazı vardı. CHP yanlış adreste diye. O yazıda 4 CHP milletvekilinin ABD'ye gittiğini yazmıştınız. Neden bu dört milletvekilinin ABD'ye gittiğine dair şu son gelişmelerden sonra bir senaryo geliyor benim aklıma. Son kamuoyu yoklamalarında CHP' nin oylarının %16 lara kadar indiği görülüyor. Başka şekilde iktidar olamayacaklarını gördüler de bunlarda mı iktidar için ABD'den icazet almaya gittiler acaba. Çünkü şimdiye kadar ben Hoca Efendi hakkında CHP den herhangi bir karşı duruş görmedim. Şimdiki kapışmayı da ben Hocanın kazanacağını düşünüyorum. Zira arkasında ABD var. ABD'ye rağmen RTE nin kazanabilmesi çok zor gibi geliyor bana. Şartlar bu oluncada CHP de tayyip yoksa burada ben varım demeye gitti bence. Ve de büyük olasılıkla anlaşmış olmalılar ki, bu operasyonu başlattılar. Dedim ya , senaryo... Saygılar. ADNAN YİĞİTER

    YanıtlaSil
  4. ENÇOK SAVUNULAN TEZ MİLLET İRADESİ,DEMOKRASİ FELSEFESİ,DEMOKRASİ DEMOS VE KRATOSTAN BİRLEŞEN HALKIN İKTİDARIDIR OYSA.TEMSİLİ SERMAYEYE DAYALI SEÇİM SİSTEMİNDE SEÇME HAKKINI KULLANAN MİLLET GÜYA GÖSTERİLEN LİSTEYİ SEÇEREK MİLLET İRADESİNİ ORTAYA KOYUYORSA İKTİDAR SAHİPLERİ BARBAR BAĞIRIYORLAR EFENDİM,YARGIÇLAR BİLE TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR VERİYORLARMIŞ ÖYLEYSE MİLLİ İRADE POLİTİKASI NE YÖNÜ GÖSTERİYORSA ONA GÖRE DAVRANILMALIYMIŞ.BUGÜN LİBERAL POLİTİKA RÜZGARLARI YÖNÜNDE YARIN SOSYALİST SONRA FAŞİST.DOĞRU YARGI VE KARAR OYSA BAĞIMSIZ YARGI VE HALKIN BİZZAT SORUMLU GÖRÜP SEÇTİĞİ TEMSİLCİLERİ OLMADAN MİLLET İRADESİNE SIĞINMAK BİRAZ AYMAZLIK OLMUYOR MU?SÖZDE JAKOBENCİLİKTEN NEFRET ETTİRİLİRKEN SİVİL MİLİTARİZME VARAN HALK DALKAVUKÇULUĞU HAKLILANDIRILIYOR.OYSA O İLEİ DEMOKRASİ DEMOKRATI BİLL CLİNTON DEVLET AYGITINDA BENİM KİŞİSEL ALABİLECEKLERİMİN SAYISI 100 KİŞİYİ GEÇMEZ DERKEN MİLLET İRADESİNİ NİYE SORGULAMAK İSTEMEMİŞLER DE APTALLIK MI YAPMIŞLAR Kİ?YÖRÜK MEMED

    YanıtlaSil
  5. Yazınız için tebrikler yörük Mehmetin yorumuna katılmamak mümkün degil kalemlerinize düşüncelerinize saglık

    YanıtlaSil
  6. Demokratik kurumları, dikta hevesi uğruna kendi karar ve yetkisine bağlayan iktidar , devlet kurumlarını ( hukuk , adalet , ordu , TRT ... gibi)
    '' YANDAŞ KURUMLAR '' özelliğinde kullanmaya yöneliyor ; bu düzenin adına da '' İLERİ DEMOKRASİ '' diyor. '' YANDAŞ BASIN '' ın da desteğini sağlayıp , muhalif olan her kişi ve kuruluşu susturmaya çalışıyor. Toplumda bir ayrışma ve düşmanlık tohumları oluşturuyor . Bu tehlikeli gidişle dış ülkeler ve komşularla da barış bozuluyor. Sayın Adil Hacıömeroğlu , yukarıdaki metinde bu gerçekleri dile getirmişti. Teşekkürler.

    YanıtlaSil
  7. kimse bu ülkede şuanda izlenen politikayı ileri demokrasi olarak değerlendirilemez.bu ülkede zaten demokrasi vardı .cumhuriyet rejimi zaten ileri demokrasidir.bu rejimi alt üst edip.alt devlet üst devlet şeklinde saçmalıklar yayıp yargıyı bağımlı hale getiren ziyniyetler (hükümet) demokrasiden söz edemezler.bir ülkenin bel kemiği olan ordu mensuplarının ve gazetecilerinin yani kısacası cumhuriyet yanlılarının saçma sapan suçlamalarla hapse atılması kadar büyük bir suç olamaz.bunun karşısında olan mille çeşitli dayatmalarla susturulmaktadır.bu ileri demokrasi demokrasi değil.tam tersi demokrasinin çöküşüdür

    YanıtlaSil