Yüreğimde yanan çam çırasıdır
Gönlümü almanın tam sırasıdır
Beni kırıp döken dil yarasıdır
Bu fani dünyada kemlik nedendir?
Aşığın üzüp de gitmek nedendir?
Öfkeyi bastırıp usçu
bakmalı
Gönül ocağında odlar
yakmalı
Yaşam ırmağında sular
akmalı
Bu fani dünyada kemlik
nedendir?
Aşığın üzüp de gitmek
nedendir?
Saplantılar çokça kurtulmak gerek
İnatçı bakışı bırakmak gerek
Sevdalı kişiyi düşünmek gerek
Bu fani dünyada kemlik nedendir?
Aşığın üzüp de gitmek nedendir?
Adil’im özveri baş tacım
oldu
Ağladım gözlerim yaşlarla
doldu
Bir gülüm vardır ki az
daha soldu
Bu fani dünyada kemlik
nedendir?
Aşığın üzüp de gitmek
nedendir?
Adil Hacıömeroğlu
7 Nisan 2004
Değerli Adil Öğretmenim,
YanıtlaSil“Çam çırası gibi…” İnsan da bazen kendi içindeki ateşle yanarak ışık olur. Acılar kırmazsa olgunlaştırır; sessizlik ise en derin gerçeği fısıldar. Hayatın değeri, ne kadar parladığında değil; karanlıkta kime umut olduğundadır. ✨
Özellikle gönülden çıkan kırgınlıkların sessizliği, dizelerde ağır ama zarif bir hüzün olarak yankılanıyor. Her mısrada, kırılan bir gönlün sessiz çığlığı hissediliyor. Kaleminize yansıyan duygu ve sadelik, şiiri daha da etkileyici kılmış. Yürekten okunacak, uzun süre hafızalarda kalacak kıymetli bir şiir olmuş.
Gönülden tebrik ederim. 👏👏📚🥀🍀