Güzelin esiriyim, kolay mı
sanıyorsun
Kalbindeki ateşi söner mi
sanıyorsun
Özveriler çığlar gibi büyürken
Verdiğin acıları geçer mi
sanıyorsun
Yıllardır bekliyorum, yüreğimde
büyüdün
Nice fırtınalarda peşin sıra sürüdün
Güce gündüz demeden bir emeli
ararken
Çoğu zaman yolunda tek başına
yürüdün
Bunca vakit severim, yine de
seveceğim
Dağlar geçit vermezse gonca gül
sereceğim
Aşkıma kavuşmayı sabırsızca
beklerken
Mazinin defterini topyekûn
sileceğim
4
Şubat 2009
Değerli Adil öğretmenim ,
YanıtlaSilDerin duygularınızla yine şaşrliğinizi konuşturmuşsunuz👏👏Sevdiğini beklemek, sabrın, umudun ve özlemin iç içe geçtiği bir süreçtir. Zaman bazen su gibi akıp gider, bazen de geçmek bilmez. Bekleyiş, bazen tatlı bir heyecan, bazen de içe işleyen bir hüzün taşır. Bir söz, bir mektup, bir iz bile bekleyeni ayakta tutmaya yetebilir.
Bekleyiş, özlemin en güzel hâlidir belki de. Çünkü içinde umut vardır, kavuşma heyecanı vardır, bir çift gözde kaybolmanın sabırsızlığı vardır. Beklerken geçen her saniye, sevgiyi biraz daha büyütür, buluşma anının değerini artırır. Ve nihayet o an geldiğinde, tüm bekleyiş unutulur, sadece kucaklaşmanın sıcaklığı kalır geriye.Elinşze, ruhunuza , yüreğinize sağlık , kaleminiz hiç tükenmesin 🧿👏👏✍️🍀📚Şiirle kalınız.Saygılarımla.🙏🏻Fulya Kırımoğlu👩
Yüreğinizin sesini dinlemek gibiydi. Yüreğinize sağlık Adil bey 👏👏👏
YanıtlaSil