Güzelin tutsağıyım, kolay mı sanıyorsun
Yüreğimdeki odu söner mi sanıyorsun
Özlemin içimde çığlar gibi büyürken
Verdiğin acıları geçer mi sanıyorsun
Yıllardır bekliyorum
yüreğimde büyüdün
Nice fırtınalarda peşin
sıra sürüdün
Gece gündüz demeden bir
emeli ararken
Çoğu zaman yolumda tek
başıma yürüdüm
Bunca zaman severim, yine de seveceğim
Dağlar geçit vermezse gonca gül sereceğim
Sevime kavuşmayı sabırsızca beklerken
Mazinin defterini topyekûn sileceğim
Adil Hacıömeroğlu
14
Şubat 2004
Değerli Adil öğretmenim ,
YanıtlaSilŞiirde sevda, insanın gönüllü kabullenmesi gibi derin ve etkileyici anlatılmış. Özlem, sadakat ve yalnızlık duygusu sizin güzel Türkçe’nizle birleşince ortaya ruhu olan çok güzel bir eser çıkmış. Özellikle bekleyişin insanı olgunlaştıran yönü çok anlamlıydı.İnce ve zarif kaleminizin mürekkebi hiç bitmesin..👏👏📚✨🌿Saygılarımla…Esen kalınız..🙏🏻🥀