Atacan’la
geçen gün söyleşerek oynamaktayız. Hiç ara vermeden sorular sormakta değişik
konularla ilgili. Ben de yanıtlamaya çalışıyorum sorularını. O, karşısındaki
kişiye dokunmaktan olağanüstü keyif alır. Benim yanağımı okşaması onu çok mutlu
eder. Doğduğu günden beri göbeğimde uyur (Göbeğin bir işe yaramadığını
söyleyenlere duyurulur.). Çok küçükken göbeğim ona yataktı, şimdilerde ise
yastık.
Oyuna
dalmıştık. Bir yandan da söyleşiyoruz. Geldi, bana sarılıp yanağımdan öptü. Ben
de onun eylemine benzer biçimde karşılık verdim. “Sen, benim çok iyi bir
arkadaşımsın.” dedim mutlulukla.
Çocuk,
bana baktı “Biz seninle arkadaş değiliz.” dedi. “Benim arkadaşlarım okulumda. “
diye söylendi.
Ben:
“Arkadaş değilsek, o zaman dostuz.” dedim bu kez.
O:
“Hayır, dost da değiliz. Arkadaşlarımın içinde daha çok sevdiklerim dostum
olabilir.” diye sözlerini tamamladı.
Atacan’ın
bu sözleri karşısında şaşkınım. Bu şaşkınlıkla yeniden sordum ona: “Bu halde
biz neyiz, arkadaş ve dost olmadığımıza göre?”
“Biz,
baba oğuluz Adil…” diye yanıtladı beni. Birden
ciddileşti. “Ben seni babam olarak seviyorum. Sen de beni oğlun olduğum için
sev!” sözlerini de ekledi tümcelerine.
“Arkadaş,
dost, baba-oğul…” hepsi ayrı kavramlar ve tanımlar… Hepsi, insan ilişkisinde
bir dereceyi, düzeyi belirtmekte. Yaşamdaki rollerimizi karıştırmamak gerek.
“Çocuktan
bir şey öğrenilir mi?” diye sormayın sakın! Çok şey öğreniyorum bedeni küçük, ruhu büyük oğlumdan. Zaten yaşamım boyunca çocuklardan hep öğrendim. Hele
öğrencilerimden… Mesleksel toyluğumu erkenden üzerimden atmamı öğrencilerim
sağladı. Yaşam uzun, öğrenmenin de sonu yok! O halde işimiz ne? Öğrenmek…
Adil
Hacıömeroğlu
10
Eylül 2017
Değerli Adil öğretmenim ,
YanıtlaSilAtacan, akıllı, mantıklı. sorgulayıp düşünüen bir oğul.(Anlatımlarınızla tanıdım). tamam İnsan ilişkilerindeki farklı kavramları sorguluyor.Değerli öğretmenim baba olarak , bu sözlerden sonra hayat boyu , çocuklardan ve öğrencilerden nasıl çok şey öğrenildiğini belirtmeniz doğrudur. Özellikle Atacanın ruhunun büyüklüğü ne kadar yaşına göre olgun olduğunu gösteriyor.Dost, genellikle birbirine güvenen, anlayışlı ve sadık kişiler arasında kurulan bir bağla tanımlanan bir ilişkidir. Baba ve oğul arasındaki ilişki de özel bir dostluk türüne dönüşebilir, çünkü aralarındaki bağ hem kan bağı hem de sevgi, saygı ve güvene dayanıyor.
Baba, oğluna yaşamın ilk yıllarında rehberlik eden, ona değerleri, ahlaki ilkeleri ve bilgi aktarımı yapan kişidir. Bu süreçte, baba-oğul ilişkisi, yalnızca bir ebeveyn,çocuk ilişkisi olmaktan çıkıp, zamanla dostça bir ilişkiye dönüşebilir. Özellikle oğul büyüdükçe, baba ve oğul arasında dostça sohbetler, paylaşımlar ve birbirine destek olma hali sıkça görülür.
Baba ve oğularasındaki derin bağın, zamanla sadece ebeveyn,çocuk olmaktan çıkıp, güçlü bir dostluğadönüşebilir.Baba , oğula sağlıklı, sohbetli , başarılı nice yıllar diliyorum.🍀🙏🏻📚💐Ellerinize, ruhunuza, yüreğinize sağlık👏👏Var olunuz🙏🏻Fulya Kırımoğlu👩