Bahar yeliyle gelirsin bana
Akasya, ıhlamur kokusuyla
Sarıp sarmalarsın eğnimi
Yel gibi okşarsın her yanımı
İğde
kokusuyla baharı,
Kendini, yaşamı, coşkuyu
Doldurursun içime
Bitip tükenmeyen,
yılmayan
Esintinle ılık, iç
ürpertici
Bahçe kıyılarından seslenir hanımeli
Ak sarı, baygın kokusuyla
Uzaktan çağırır hanımca
Eliyle soluk verir cana
Sarar yaşam bulmak için
Yanındaki yaşamı
İçime baygınlık veren
Gül kokusu demeyeceğim
Batar gülü kokladığında
dikeni
Acıtır kimi zaman, kanatır
derinden
Tinimle eğnim
Yine de
“Ben yârime gül demem
Gülüm ömrü az olur”
Baharla yazla
Girersin gönlüme
Güzle kışla
Çıkıp gidersin yaşamımdan
Gönül denizimde
Kalır dalgaların
Köpük köpük izlerin
Bahar da yaz da
Kış da güz de senin olsun
Bana yeter de artar
Dalgalarınla köpüklerin
Adil Hacıömeroğlu
10 Haziran 2026
Harikasın tebrik ediyorum.
YanıtlaSilDeğerli Adil öğretmenim,
YanıtlaSilKöpük gelip geçicidir; dalga ise derinlerden gelen sürekliliğin sesidir. Deniz kıyısında bir an parlayıp kaybolan köpükler gibi, öfkelerimiz, sevinçlerimiz ve kırgınlıklarımız da zamanla silinir. Ama dalga, her dönüşünde denizin hafızasını taşır.
Akasya, gül, hanımeli ve iğde yalnız çiçeklerinde değil, anılarımızda da kokar. Bir koku bazen çocukluğa, bazen eski bir sevdaya, bazen de unutulmaz bir tebessüme götürür insanı.
Belki de insan böyledir: Görünürde köpük gibi yaşar, içinde ise dalgalar kadar derin anlamlar taşır. Kimi insanlar sesleriyle, kimileri ise bir çiçek kokusu gibi sessizce kalır belleğimizde.
Yaşamın bilgeliği ;Dalgalar kıyıyı, güzel hatıralar ruhu şekillendirir. Köpük kaybolur; ama denizin sesi ve çiçeğin kokusu, insanın içinde yaşamaya devam eder.
Satırlarınızdan gülün zarafeti, hanımelinin sıcaklığı, akasyanın ferahlığı ve iğdenin ince kokusu yükseldi; adeta ruhuma bir yaz akşamının esintisi dokundu.
🌿📖✨
Şiir yüklü yüreğiniz var olsun..👏👏🙏🏻✨🌹🌿💦🌊