TERLERİM


Karakışta toprak donduğunda

Bulutsuz gökte yıldızlar solduğunda

Ayaz, insan iliğine işlediğinde

Uzun karanlık gecelerde terlerim

Sırılsıklam, ıpıslak

Kar lapa lapa yağsa da

Tipiye çevirip karayelle savrulsa da

Yollar beller kapansa da

Soğuk kuşu kanat çırparken donsa da

Dondurucu soğukta terlerim

Sırılsıklam, ıpıslak

Evimde ısıtacım olmasa da

Sobamın borusundan duman çıkmasa da

Macunsuz camlardan soğuk üflese de

Ben yanar yanar, terlerim

Sırılsıklam, ıpıslak

        Geceleyin karayel poyraza dönse de

Saçaklardan buz sarkıtları sarksa da

Sokaklarda in cin top oynasa da

Sensizlikten yanıp yanıp terlerim

        Temmuz sıcağında

Güneşin altında yanmış gibi

        Sırılsıklam, ıpıslak

Isıölçerler sıfırın altında da olsa

Soğuk demem uyurum

Düşler görürüm sabahlara dek

Yorganı güneş sanır yanarım

Seni düşünür “Güneşim” der terlerim

Sırılsıklam, ıpıslak

                                       Adil Hacıömeroğlu

                                       5 Ocak 2026

                               

 

 

 

 

 

1 yorum:

  1. Değerli Öğretmenim ,

    İnsan, hayatın yükünü taşıdıkça sadece bedeniyle değil, ruhuyla da “terler.”

    İnsanın içindeki sıkıntıyı, emeği ve var olma mücadelesini ; terleyen bedenin değil, yorgun bir yüreğin olduğunu ne güzel anlatmışsınız…👏👏Kaleminiz var olsun.🙏🏻✨📚🥀
    Şiiri hisseden , seven yüreklerin artması dileğiyle …
    Esen kalınız…

    YanıtlaSil