İRAN, TÜRKİYE’YE FÜZE Mİ ATIYOR?


4 Mart 2026 günü İran’dan fırlatıldığı söylenen bir füzenin Hatay ilimiz toprakları üstünde, NATO hava savunma sistemince vurulduğu açıklandı. İran: “Türkiye topraklarına füze atmadık. Dost ve komşu ülke olan Türkiye’nin egemenliğine saygılıyız.” sözleriyle topraklarımıza füze göndermediklerini söyledi.

5 Mart 2026 Perşembe günü, Azerbaycan’a bağlı Nahcivan Özerk Bölgesi havaalanına İran’dan dron atıldığı savlandı. Bu konuda Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, İran’ı hedef alan çok sert açıklamada bulundu. Bu açıklama, Bakü yönetimine ABD-İsrail’ce uzatılan “Güney Azerbaycan” havucunun etkisidir sanıyorum.

9 Mart 2026 günü öğle saatlerinde Gaziantep’e bir İran füzesinin düşürüldüğü söylendi. Aslında düşen İran füzesi değil, onu düşüren NATO kapsamında ABD savunma füzesi patriotun parçaları.

Gaziantep’e füzenin düştüğü saatlerde ABD’nin 22 ilimizi, riskli bölge olarak duyurması çok ilginç değil mi? Yine Amerika, Adana Başkonsolosluğu’nda acil görevi olmayan çalışanların ve ailelerinin önlem için konsolosluktan ayrılmasını istedi. Ne büyük rastlantı bu… ABD, hangi illerimize füze atılacağını önceden bilmekte. ABD-İsrail’in en büyük becerisi yalan söylemek, iftira atmak. Bu yalın gerçeği göz ardı ederek olayları, durumları değerlendirmek çok yanlış olur. Yalanın tuzağına düşmemek gerek.

Eğri oturup doğru konuşmalı. İran’ın gereği kadar düşmanı var. Askeri olarak bu denli sıkışmış bir İran’ın Türkiye’ye saldırmasının haklı ve usçu bir nedeni olabilir mi? Kendisine yeni bir düşman yaratması düşünülebilir mi?

Hatay ve Gaziantep’e düştüğü savlanan İran füzelerini etkisiz duruma getiren Doğu Akdeniz’deki ABD savaş gemilerindeki hava savunma sistemleri. Bir işin içinde ABD ya da İsrail varsa bir değil, bin kez düşüneceksin. Çünkü bu iki saldırgan ülke, yalana bin takla attırmakta. Dünyanın duyup işitmediği yalanları üretmekten başka bir şey yapmıyor Siyonist emperyalizm. İşleri güçleri yalan ve iftira üstünden ülkeleri birbirine kırdırıp yeraltı ve yerüstü kaynaklarını yağmalayıp sömürmek. Yalanı, iftira atmayı kendine meslek edinmiş bu iki ülkenin sözlerine inanmak, onlarla aynı ittifakta yer almak, sahtekâra güvenmek değil de nedir?

İran, ABD saldırısında diz çöktürülüp yenilirse sıra Türkiye’ye gelecek. Bunu, sağır sultan bile biliyor; Türkiye’yi yönetenlerin bilmemesi olanaksız. İran, bu savaşı kazanmak için düşmanlarını azaltmak zorunda. Bu konudaki duyarlılığını da görmekteyiz.

Ülkemize düşen füzelerde bir alicengiz oyunu var. ABD-İsrail, İran’ı kesin bir yenilgiye uğratmak için kara harekâtı yapmak zorunda. Çünkü şu anda amaçlarına ulaşamadı bu iki saldırgan. Ayrılıkçı Kürt örgütlerini kara harekâtı için önceden hazırlamışlardı. Bu örgütlere özellikle Kürtlerden tepki geldi. Böyle olunca da İran’ı diz çöktürüp bölme girişimi olanaksız duruma geldi. Bu nedenle karadan işgal stratejisi değişti. Türkiye’yi batıdan, Azerbaycan’ı kuzeyden İran’a saldırtmak için hilelere başvuruyor şer cephesi. Türkiye, bu oyuna gelmemeli Ayrıca kardeş Azerbaycan’ı bu konuda uyarmalı. ABD-İsrail’in oyununa gelmemek gerek.

Ülkemize düşen iki füze ve Azerbaycan’a gönderildiği söylenen dron ya yollarını şaşırmıştır ya da bölgedeki ABD-İsrail casuslarınca gönderilmiştir. Türkiye ve Azerbaycan’ın yeri ABD-İsrail’in değil, İran’ın yanıdır. Çünkü Batı Asya’daki en büyük tehdit, emperyalizm ve Siyonizm’dir. Düşmanı doğru saptamadan yapılacak davranışlar, alınan siyasal kararlar saldırgan yağmacıların önünü açar. Bu da ne Türkiye’ye ne de Azerbaycan’a yarar.

                                                       Adil Hacıömeroğlu

                                                       10 Mart 2026

 

 

 

 

 

3 yorum:

  1. Sayın Adil Hacıömeroğlu,

    ​Kaleme aldığınız bu çarpıcı değerlendirme, bölgedeki karmaşık satranç tahtasını hem bir vatansever duyarlılığıyla hem de jeopolitik bir gerçekçilikle ortaya koyuyor. Paylaşımınızda dile getirdiğiniz füze diplomasisi ve algı yönetimi üzerine bina edilen stratejiler, sosyolojik ve siyasal düzlemde oldukça kritik bir zemine oturmaktadır.

    ​Analizinizdeki temel savları, akademik bir derinlik ve halkın sağduyusuyla harmanlayarak şu şekilde mütalaa etmek yerinde olacaktır:

    ​1.Sizin de isabetle belirttiğiniz üzere, bir devletin askeri hamlelerini değerlendirirken "Kimin işine yarar?" sorusunu sormak esastır. Uluslararası ilişkilerde devletlerin rasyonel aktör olduğu varsayılır. Batı’nın kuşatması altında, ekonomik ve askeri bir kıskaca alınmış İran’ın; Türkiye gibi bölgenin en köklü devlet geleneğine ve güçlü ordusuna sahip bir komşusunu doğrudan hedef alması, kendi intiharı anlamına gelir. Sosyolojik olarak bakıldığında, ortak bir medeniyet havzasını paylaşan iki halkı karşı karşıya getirmek, ancak bölge dışı emperyalist odakların kaos teorisi ile açıklanabilir.

    ​2.Gaziantep ve Hatay olaylarında ABD’nin önceden riskli bölge ilanında bulunması, sosyal bilimlerde kendi kendini gerçekleştiren kehanet riskini doğurur. Eğer bir güç, çatışmanın çıkacağını önceden ilan ediyor ve buna dair zemin hazırlıyorsa, burada bilgi asimetrisi kullanılarak taraflar bir eşik operasyonuna itiliyor demektir. Sizin Alicengiz oyunu olarak nitelediğiniz durum, teknik bir kazadan ziyade, bölge devletlerini birbirine kırdırarak meşruiyet devşirme çabasıdır.

    ​3.Yazınızdaki Azerbaycan-İran gerilimine dair tespitlerinize bir şerh düşmek gerekirse; Bakü’nün tutumunu sadece dış kışkırtma ile açıklamak, bölgedeki jeo-ekonomik hatların (Zengezur Koridoru vb.) ve Karabağ sonrası değişen statünün yarattığı özgün gerilimleri göz ardı etmemize sebep olabilir. Azerbaycan’ın stratejik hamleleri, sadece bir havuç etkisi değil, aynı zamanda kendi bölgesel egemenlik alanı üzerindeki nüfuz mücadelesidir. Ancak bu durum, sizin de vurguladığınız üzere, emperyalizmin bu çatlakları bir uçuruma dönüştürme gerçeğini değiştirmez.

    4.Toplumsal yapıların bekası, dış müdahalelerle değil, komşular arasındaki organik dayanışma ile mümkündür. Emperyalizmin en büyük silahı mermiden önce ektiği nifak tohumlarıdır. Siyonist-emperyalist stratejinin yalan ve iftira üzerinden yürüttüğü bu vekalet savaşlarına karşı en büyük kalkan, bölge devletlerinin birbirinin egemenlik haklarına duyduğu saygı ve ortak savunma iradesidir.

    ​Değerli Adil Bey, uyarılarınız Batı Asya'nın huzuru için hayati birer pusula niteliğindedir. Düşmanı doğru saptamak, zaferin yarısıdır. Türkiye ve Azerbaycan’ın, bu tezgahın birer parçası olmak yerine, bölge barışının kurucu unsurları olarak hareket etmesi tarihsel bir zorunluluktur.

    Sîyâmettin Şentürk

    YanıtlaSil
  2. Değerli Adil öğretmenim,

    Batı Asya’daki gerilimleri sadece siyasetle değil toplum psikolojisiyle de okumak gerektiğini yazınız çok güzel hatırlatıyor. Gürültülü gündem içinde akıl ve sosyolojiyle konuşan kaleminiz kıymetli.

    Bölgemizde her haber bir gerilim üretirken, sizin kaleminiz olayların arkasındaki toplumsal gerçeği gösteriyor…Usunuza,emeğinize sağlık👏👏💐📚✨
    Usta kaleminiz daim olsun.🙏🏻

    YanıtlaSil
  3. Ortadoğulular, "Ortadoğu, Ortadoğulularindir" gerçeğini emperyalizm karşısında haykirmadikca ve işin gereğini yapmadikca kendi kendilerinin celladı olmaya devam ederler.

    YanıtlaSil