Adil Hacıömeroğlu

KADININ HAKKI

Bir nur parçasıdır karşımda duran

Analık işine kafayı yoran

Temelden başlayıp yaşamı kuran

Sensin ki kadınım hakkın ödenmez

Dünyayı dolaşsam, çoktur yapıtın

Doğrudan yanasın sözdür kanıtın

Sonsuza erişsin yüce anıtın

İnan ki kadınım hakkın ödenmez

Çiçekten narinsin, kırılamazsın

Hoşgörün engindir, darılamazsın

Yuvada direksin, ayrılamazsın

Anla ki kadınım hakkın ödenmez

Adil’im dizeler yetersiz kalır

Tenime dokunsan özümü alır

Bencileyin sonsuz erinci bulur

Ne desem kadınım hakkın ödenmez

Adil Hacıömeroğlu

28 Şubat 2000

HAZİNEM

Seni düşünürüm geceler boyu

Beni anlamaya yetmez her duyu

Benzeri bulunmaz güzeldir huyu

Gün geçtikçe sevdam başımdan aşar

Görenler halime derinden şaşar

Sıcaklığın ağustosta bulunmaz

Ufkum geniş yıllar yılı varılmaz

Tadın güzel yaşam boyu doyulmaz

Gün geçtikçe sevdam başımdan aşar

Görenler halime derinden şaşar

Menekşemsin, manolyamsın koklarım

Altınımsın, hazinemsin saklarım

Saat geçmez halin nedir yoklarım

Gün geçtikçe sevdam başımdan aşar

Görenler halime derinden şaşar

Adil der ki mutluyum ki sen varsın

Gönül verip bağlandığım tek yarsın

İncecik belini kollarım sarsın

Gün geçtikçe sevdam başımdan aşar

Görenler halime derinden şaşar.

Adil Hacıömeroğlu

13 Ocak 2000

TÜRKİYE’M

Nice kahramanlar yatar bağrında

İnsanlık ülküsü vardır çağrında

Muğla’dan Samsun’a kalsam Ağrı’nda

Yanık türküleri söyler Türkiye’m

Nevşehir’de Hacı Bektaş Veli’nin

Kırkpınar’da sesi Kocaeli’nin

Sabahları hoşluk veren yelinin

Baharında mecnun oldum Türkiye’m

Çukurova gelin, Toroslar yiğit

Irmak boylarında ağacın söğüt

Cehalet kötüdür, yurttaşı eğit

Bilgeler otağı canım Türkiye’m

Yunus Emre pirim, Köroğlu sesim

Karac’oğlan destan, dilimde isim

Antalya tarihtir, İzmir nefesim

Erenler dört yanda fikir Türkiye’m

Zonguldak kömürü yürekte aktır

Pamukkale suyu teknede paktır

Uyuyan canlara ışıklar yaktır

Usumda temelsin cennet Türkiye’m

Isparta’da kokar enfes gülyağı

Bozkır koyunundan çıkar yapağı

Ihlamur kokusu, defneyaprağı

Ruhuma varsıllık katar Türkiye’m

Ankara başkenttir, İstanbul inci

Buğday üretmede Konya birinci

Zorluklar olsa da bitmez direnci

Uygarlık beşiği birlik Türkiye’m

Karadeniz sevda, hamsi canlıdır

Antep kenti “Gazi”, Urfa “Şanlı”dır

Ozanlar Sivaslı, Erzincanlıdır

Fındık, ceviz, üzüm yurdu Türkiye’m

Trabzon ilinin Of ilçesinden

Hayrat bucağının Gülderen’inden

Hacıömeroğlu baba Ali’den

Adil’e can verdin canım Türkiye’m

Adil Hacıömeroğlu

22 Aralık 1999

İNSANLIK AYIBI

İnsan için çok yol vardır bilmeli

Şafak vakti karanlığı silmeli

Sular coşup toprak dile gelmeli

Sonsuza dek ademoğlu gülmeli

Uzayı fethedip doydu mu gözün

Doğayı tükettin kandı mı özün

Bunca canlar aldın söndü mü közün

Nice yalvarsan da kar etmez sözün

Erdemler tükendi bitmez sorgusu

Yıllar geçip gitse bitmez kaygısı

İnsanlık bu değil, cani uydusu

Kalmadı kimsede sevgi duygusu

Hiroşima. Nagazaki senindir

Top yarası yüreklerde derindir

Ülkelerin komşulukta serindir

Bilmez misin bu topraklar yerindir

Sinekte, pireden yağlar çıkaran

Türlü bahaneyle işten kaytaran

Bilgi diye ezberleri aktaran

Uyanıklık yapıp insan aldatan

İnsan kılığında sen değil misin?

Adil Hacıömeroğlu

5 Kasım 1999

KADIN

Gücüne erişmek harcımız değil

Dünyayı yarattın damladan kadın

Tapınmak ödevdir, borcumuz değil

Saygıyı hak ettin gönülden kadın

Kiminiz huridir, sevgi bağında

Kiminiz yaradır, Tanrı Dağı’nda

Güzeli seçilir gençlik çağında

Esinler alınır odundan kadın

Yürekler atmazdı, adın olmasa

Ressamlar çizmezdi, resmin olmasa

Ocaklar tütmezdi, cismin olmasa

Elin eksilmesin yuvamdan kadın

Adil’im gurbette kaldın biçare

Derdini söylersen bulursun çare

Anaya, bacıya değmesin yâre

Her şeyin başısın ezelden kadın

8 Mart 1999

EMEĞİN ÖDENMEZ ANA

Canından can katıp evlat doğurur

Ustalıkla onu nurdan yoğurur

Türlü çile çekip saçı ağarır

Dünya hazinendir tükenmez ana

Kiminiz tarlada orak elinde

Kiminiz cephede silah belinde

Kiminiz sılada ağıt dilinde

Umudu yeşertir, yitirmez ana

Bazısı gariptir derdi başında

Acısı gizlidir gözün yaşında

Kemliği bırakıp çeşme taşında

Güzellik yürekten silinmez ana

Çocuğum var diye yemez, yedirir

Gönlünü hoş tutar giymez, giydirir

Dünya nimetini bize sevdirir

Cennette bir eşin bulunmaz ana

Adil’im hepimiz ana kuzusu

Ne kadar yaşasak gitmez kaygısı

Özveriyle yazılmıştır yazısı

Emeğin ödenmez, bilirim ana

Dizeler yetersiz, yazamam ana

Adil Hacıömeroğlu

10 Mayıs 1998

KADINIM

Sensiz dünya neye yarar bilemem

Acı çeksem bile kalpten silemem

Yalan yanlış sözle usun çelemem

Yüce orunlara layık kadınım

Uygarca düşünen laik kadınım

Tarlada çalışır aşım olursun

Sılada, gurbette yaşım olursun

Ailede temelden taşım olursun

Soframda bereket gerek kadınım

Evime, yurduma direk kadınım

Bağlısın erine vefakârsın sen

Bir ömür boyunca fedakârsın sen

Sesini çıkarmaz cefakârsın sen

Yolda yürüyene destek kadınım

Kötüye amansız köstek kadınım

Gözlerin ummandır süzmek gerektir

Ellerin tılsımlı tutmak gerektir

Bellerin incedir sarmak gerektir

Dili, düşüncesi içten kadınım

Soyluluğun gelir kökten kadınım

Adil der ki doğurursun bizleri

Sakın ola bükülmesin dizleri

Yıllar geçse silinemez izleri

Cennette hurisin güzel kadınım

Dünyada meleksin sağol kadınım

Adil Hacıömeroğlu

8 Mart 1998

ÖĞRETMENİM

Ölümün yürekte sancıdır civan

Dostların yitmesi acıdır civan

İyiler gönülde hancıdır civan

İçtenlik seninle simge Mustafa

Güzellik yüzünde imge Mustafa

Kimimiz tamahkâr oluruz nalda

Kimimiz adresi şaşarız yolda

Kimimiz yılanken dururuz dalda

Sözüne itiraz olmaz Mustafa

Özünde lekecik yoktur Mustafa

Hayır işi dense rüzgâr olurdun

Dara düşenlere derman olurdun

Buzları eriten güneş olurdun

Gülüşü bir başka canım Mustafa

Duruşu, bakışı candan Mustafa

Adil der ki ömür kısa biline

Kötülükler uğramasın iline

Arkadaşım deyip sarıl eline

Hakkımız helaldir sana Mustafa

Cennettir mekânın melek Mustafa

Not: Mustafa Öztürk, Giresun’un Piraziz ilçesinde 1945’te doğdu. 1 Ocak 1998 sonsuzluğa göçtü. Sosyal bilgiler öğretmeniydi. Altı yıl aynı eğitim kurumunda birlikte çalıştık. Bu şiir, Giresun dergisinin Kasım 1998’de çıkan 130.sayısında yayımlanmıştır.

Adil Hacıömeroğlu

2 Ocak 1998

HAKKINI HELAL ET ANNEM

Dokuz ay taşıdın yorulmaksızın

Çalıştın, didindin hiç durmaksızın

Günleri sayardın usanmaksızın

Damarımdaki kan sendendir annem

Yüreğimde sevgi sendendir annem

Umutlar getirdin kara geceden

Dokudun tenimi iyce inceden

Konuşma öğrettin harften heceden

Eğitip yaşamı sevdirdin annem

Ayakta durmazdım olmazsan annem

Çöllerde susuzdum suladın beni

Ruhum karıştıkça anladın beni

Hasta düştüğümde ağladın beni

İyiyi, kötüyü bellettin annem

İnişi, yokuşu öğrettin annem

Sabahları güneş gibi sıcaksın

Geceleri korku bilmez kucaksın

Karakışta hiç sönmeyen ocaksın

Besleyip büyüttün bugüne annem

Acıyı bal ettin önüme annem

Adil’im hakkını unutmam senin

“Helali hoş!” dersin düşüncen derin

Meleksin dünyada, cennettir yerin

Hakkını helal et olur mu annem

Her saat elinden öperim annem

Adil Hacıömeroğlu

11 Mayıs 1997

DOĞADAN

Güneşe, denize bak çocuğum

Gözlerin kamaşmadan, buğulanmadan

Serin yelleri, çağlayanı dinle

Kulakların uğuldamadan, çınlamadan

Kuşları, bulutları izle

Uçmadan, ağlamadan

Doğadaki her şeyi örnek al çocuğum

Yalnız biri dışında

İnsanı…

8 Aralık 1996

ÖĞRETMENE MERHABA

Adı sanı bilinmezdi köylerin

Taşra deyip anılmazdı illerin

Cehaletten çözülmezdi dillerin

Karayı ak yapanlara merhaba

Batıl inanç kafalarda yer etmiş

Haksızlıklar artık canına yetmiş

Zincirini kırmak için azmetmiş

Güneş olup doğanlara merhaba

Köyünden ayrılıp okullu oldu

Kulluğu unutup sevgiyle doldu

Bozkırlar yeşerip ısırgan soldu

Enstitülü öğretmenim merhaba

Çalışkan kişinin düşmanı çoktur

Yurdu severiz biz, riyamız yoktur

Ülkümüz büyüktür, gönlümüz toktur

Özverili öğretmene merhaba

Öğrenciyle kendisini bir tutar

Soğuk kış gecesi ayazda yatar

Yorgun yüreklere umutlar katar

Işık saçan öğretmene merhaba

Adil der ki eğitimci yücedir

Kötülüğü örten kara gecedir

Şiir yazmak benim için güncedir

Şehit olan öğretmene merhaba

Adil Hacıömeroğlu

19 Kasım 1996

KUTLU CAN

Güz sarartısında sen varsın

Eylül esrikliğinde

Akşam kızıllığında

Ay tutulmasında sen

21 Eylül bir garip muştu

Görüyorum altın saçlarında engini

Duyuyorum yalın sesini

Yalın sesinde

“Baba!” diyen nefesini

Bir soluksun içimde

Kesintisiz, sonsuz, yaşamsal

Hava kirliliğinde üflemeye kıyamam

Korkarım ki kirlenirsin

Adil Hacıömeroğlu

1 Ekim 1996