Adil Hacıömeroğlu

SOKAĞA ÇIKMA KISITLAMASI

Dün akşam hükümet, hafta sonu sokağa çıkma yasağı olacağını açıkladı. Söz konusu toplum sağlığı ise bu yasağa uymak zorundayız, başka ne yapabiliriz ki?

Görüşü, inancı ne olursa olsun herkes toplumun bir parçası… Koronavirüs adres, düşünce, inanç, renk ayrımı yapmıyor; yakaladığını yataklara düşürüyor; hatta canını alıyor.

Bugün, hava çok güzel… Güneş sımsıcak ısıtmakta doğayı. Cumartesi, pazar günleri daha sıcak olacak gibi. Sıcak bahar günlerinde evde oturmak çok zor olacak kimi yurttaşlarımız için. Ama ne yapalım, sıkacağız dişimizi koronaya karşı.

Sokağa çıkma yasağı açıklandığında sosyal medyadaki muhalifler, sokağa çıkma yasağına karşı çıktılar. “Hani yaşam normale dönmüştü, bu sokağa çıkma yasağı da nereden çıktı?” benzer iletiler paylaşıldı. Hükümete yüklenildi.

Öyle ki…

Bazı zekâ küpleri yaratıcılıklarını(!) kullandılar. “Virüsün akıllısına, insanın aptalına denk geldik.” biçiminde tümceler kurdular. Sokağa çıkma yasağının gereksiz olduğunu anlatan yüzlerce gerekçe ortaya attılar. Memlekette ne kadar uzman(!) kişi varmış da haberimiz yokmuş.

Kamuoyu baskısı, hükümeti geri adım attırdı.
Bugün öğlene doğru Cumhurbaşkanı Erdoğan, sosyal medyada sokağa çıkma yasağını iptal ettiğini açıkladı. Bu kez aynı kişiler, sokağa çıkma yasağının niye iptal edildiği sormaya başladılar. En ağır eleştirilerini dile getirmekteler.

İnsan, sormadan edemiyor: “Siz, neyi savunuyorsunuz sokağa çıkmayı mı, çıkmamayı mı?” Amacınız üzüm yemek mi, bağcıyı dövmek mi? Bir karar verin…

Yukarıda anlattığım çok yalın örnek, muhalefetin düştüğü açmazı göstermesi bakımından çok ilginçtir. Siyaset üretemeyen, toplumun dev gibi büyüyen sorunlarına çözüm sunamayan muhalefet ve onun- klavyecileri “Saksağanın kuyruğu suya değdi mi, değmedi mi?” biçiminde söz dalaşlarıyla siyaset, muhalefet yaptıklarını sanmaktalar.

Ah Türkiye’m ah! Nasıl bir çıkmazdasın? İktidar şaşkın, muhalefet ondan da şaşkın!

Adil Hacıömeroğlu

5 Haziran 2020

KÖPRÜ VE OTOYOLLARIN PARASIZ OLMASI

Her dinsel bayramda olduğu gibi, bu bayramda da otoyollar, köprüler, Marmaray bedava. Sosyal medyanın akıl küpleri hemen klavye başında döktürmeye başladılar. “Bayramda sokağa çıkma yasağı var; köprüler, otoyollar, Marmaray bedava.” Bu tür iletiler, yağmur gibi yağdı öngünde. Bayramın birinci gününde de sürdü bu ileti yağmuru. Kendileri çok akıllı ya, karşılarındakiler de kendilerine göre akılsız (Sözüm meclisten dışarı)… Aklınca alay ediyor karşısındakinin, yani devlet yöneticilerinin akılsızlığıyla(!). Yanıt vermeyeyim dedim, ama duramıyorum. İşin gerçeğini de söylemek zorundayım.

“Sokağa çıkma yasağı olduğu doğru. Ancak on altı milyonluk kentin günlük gereksinimleri nasıl karşılanıyor. Her gün tükettiğimiz besinler, diğer gereksinmelerimiz uzaydan mı geliyor, yoksa bu sanal dünyada mı yiyip içmektesiniz?” diye yanıtladım onlardan birkaçını. Arkasından Türkiye’nin her yerine, her gün binlerce kamyon gidip gelmekte. Soframızdaki her şey kırsal alanlardan gelmekte. Ayrıca giyim, temizlik ürünleri gibi insanların birçok ivedi gereksinmesi kentlere, başka yerlerden gelmekte. Gelen ürünler, kent içindeki toptancılardan mahallelere dağıtılıyor. Bütün bunlar, hangi yollardan gelmekte?

Sokağa çıkma yasağı olan günlerde görevliler, çalışanlar var. Fırınlar açık. Fırın çalışanlarının üç gün de olsa Marmaray’a parasız binmeleri kötü bir şey mi? Sağlık çalışanları, güvenlik görevlileri, sucular, gazete dağıtıcıları, nöbetçi eczane kalfaları, kargo emekçileri… Daha usuma gelmeyen birçok kişi, biz evlerimizdeyken çalışmaktalar.

Verdiğim yanıtlara, karşılık alamadım. Neden mi? Birçoğu, sürü psikolojisiyle önüne düşen, güya muhalif bir yazıyı anında paylaşmakta. Orada yazanların doğruluğu, yanlışlığı asla sorgulanmamakta.

Sen, sokağa çıkma yasağından önce torbalar dolusu alışveriş yapıyorsun. Bayram sonrası yasak bitince marketlere saldıracaksın aç kurtlar gibi. Aldıkların torbalara sığmayacak, belin bükülerek taşıyacaksın her şeyi. O torbalara doldurduklarının nereden geldiğini hiç düşünmedin mi? Yoksa market raflarının sürekli bir doğurganlıkla onları ürettiğini mi sanmaktasın? Her gün fırına gidiyorsun ekmek almaya. O ekmeğin unu nereden, kimlerce getirilmekte? Bunu hiç düşünmedin mi? Gece gündüz ülkemizin dört yanında direksiyon sallayan kamyon emekçilerinin yılda üç gün otoyol parası ödememesini çok mu görmektesin? Muhalif olacaksın diye içine doldurduğun nefretin, kinin her gün usunu kemirmekte yırtıcı bir virüs gibi. Bu nefretin, kinin mantığını yok ettiğinin farkında değil misin?

Köprü ve otoyolların parasız olmasıyla dalga geçenlerin büyük bir çoğunluğu kendilerini solcu ve devrimci görenler ne yazık ki. Oysa solculuk, devrimcilik emekçinin, çalışanın yanında yer almaktır.

Neredeyse haftanın her günü bayram seyran demeden çalışan emekçi kamyonculara, biz evimizde keyif yaparken bizim gereksinmelerimizi karşılayan hizmet sektörü çalışanlarının bayram süresince otoyollardan, köprülerde bedava geçmesini; Marmaray’a parasız binmelerini eleştirmek düşüncesizliğinin adı devrimcilik değil, olsa olsa liberalizmdir. Bu liberalizmi solculuk sananlar toplumsal düşünme yerine bireyciliğin bencilliğinde debelenmekteler.

Sen dışarı çıktığında bazı hizmetlerin parasız olması doğal, ama sana neredeyse yirmi dört saat hizmet eden emekçilerin yararlanması göstermelik ya da aldatmaca, öyle mi?

Adil Hacıömeroğlu

25 Mayıs 2020

RUANDA’NIN SOYKIRIMCISI KİM?

“Ruanda soykırımının sorumlularından Felicien Kabuga yakalandı” başlık bu biçimde. Yakalama, Uluslararası Ceza Mahkemesi kararıyla olmuş. Çok güzel… Suçu ne? Yüz binlerce insanın öldürülmesi… Diğer sorumlular da mahkeme kararıyla aranıyormuş. Bu da güzel… Nerde yakalanmış? Fransa’da… Bu da güzel…

Peki, güzel olmayan ne?

Ruanda’yı oluşturan Tutsilerle Hutuları birbirine düşüren kim? Fransa…

Soykırımcı Hutuların destekçisi kim? Fransa…

Fransa Askeri İşbirliği Misyonu Şefi General Jean Varret’in soykırım olacağı yolundaki öngörülü uyarısını kulak ardı eden kim? Fransa…

Sekiz yüz bin kişi, kurbanlık koyun gibi doğranırken sessiz kalıp hatta bu vahşeti, dünyadan saklayarak katiller sürüsünden oluşan hükümeti destekleyen kim? Fransa…

Peki, soykırım suçuyla aranan Kabuga, nerede saklanmış? Fransa’da…

Niçin Fransa’da değil de başka bir ülke de saklanmamış? Çünkü efendisi ve suç ortağı Fransa... En fazla korunacağı, yardım göreceği ülkede saklanmasından daha doğal olan ne var?

Uluslararası Ceza Mahkemesi kimleri yargılıyor? Maşaları… Asıl suçlular, timsah gözyaşlarıyla insanlık, demokrasi ve özgürlük yalanlarıyla insanları kandırmayı sürdürmekteler. Asıl suçlular cezalarını bulmadan dünyada bu tür kitlesel kıyımlar önlenemez. Bir maşa gider, yeni bir maşa bulunur. Tarihin bize öğrettiği bu. Bu nedenle asıl suçluları, emperyalistleri, sömürgecileri, kara kıtanın al kanıyla toprağı sulayanları yargılamalı.

Fransız emperyalizmin ellerinden kan damlarken dünyaya insan hakları dersi vermesi ne büyük çelişki değil mi?

Adil Hacıömeroğlu

16 Mayıs 2020

ASKIDA VEKİL

CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu, Deva ve Gelecek partilerinin olası seçimlere katılabilmeleri için onlara milletvekili vererek TBMM’de grup kurmalarına yardımcı olabileceğini söyledi. Daha önce aynı şey, İyi Parti için de yapılmıştı. Bunun adı hülle...

Ne yazık ki halka çözüm içeren izlenceler sunamayanlar, hülleci demokrasiyi buldular.

Hülle yapacağına, siyasal partiler ve seçim yasasının değişmesi için uğraşsana be adam! Hangi alanda olursa olsun hülle, yanlış bir iş! Hülle demek, aldatma demek.

“Hülle” sözcüğü, dilimize Arapçadan girdi. “Medeni Kanun’un kabulünden önce, kocasından üç kez boşanan kadının, yine eski kocasıyla evlenebilmesi için yabancı bir erkeğe bir günlüğüne nikâhlanması” demek hülle. Hülle konusunda halk arasında ilginç öyküler anlatılır. Bu öykülerin nerdeyse hepsi yüz kızartıcıdır. Hülle yoluyla bir nevi çokeşlilik yaygınlaşmaktaydı. Medeni Kanun’la kadın korundu bu saçma sapan gelenekten.

Şimdi kalkmış Kılıçdaroğlu, bu ayıplı ve çoktan yok olmuş bir geleneği siyaset sahnesinde canlandırmaya çalışıyor. Ne kadar kötü değil mi?

Askıda ekmek, askıda çorba, askıda faturayı görmüştük daha önce. Şimdi de Kılıçdaroğlu sayesinde askıda milletvekili dönemini de göreceğiz. Dürüst(!) denen bir genel başkan, siyasette büyük bir yozlaşmanın öncüsü olmakta. Hülle yoluyla yasaları delmenin peşinde.

Askıda vekil işi, ABD’nin “Ankara’daki adamımız” dediği Davutoğlu ve küresel sermayenin gözdesi Babacan’ın kurduğu partiler için söz konusu. Zaten küreselciliğe de hülle yakışır.

14 Mayıs 2020

SOSYAL MEDYADAKİ BOZGUNCULUK

Sosyal medyada, Türkiye’ye saldırılar sürüyor. Özellikle korona salgınına karşı savaş yürüttüğümüz bir zamanda bu saldırıların olması ilginçtir. Toplumsal birliğe, dayanışmaya, yardımlaşmaya en çok gereksinim duyduğumuz bir dönemde birtakım kötü niyetli kişiler, ülkemizi zayıflatmak için ellerinden geleni yapmakta. Böyle bir dönemde eleştiri olmayacak mı? Elbette olacak… Eleştiriler yol gösterici, salgınla savaşın kazanılmasına yardımcı olmalı.

İç cepheyi bölecek çamur atmalar, asılsız haberler yaymalar, kışkırtıcı söylemleri dile getirmeler, sağlık çalışanlarımızın morallerini bozacak nitelikte yayınlar, saygısızlığı özgürlük sanan paylaşımlar, küfretmeyi beceri olarak anlayanlar…

Emperyalizmin algı operasyonlarında görev alanların yaptıkları eleştiri değil; bozgunculuktur.

Türkiye’nin silahlı ordusuyla sağlık ordusu iki ayrı cephede büyük bir savaş yürütmekteler. Bu savaşta yerimiz Türkiye’nin yanıdır. Sağlık ordusunun ölümüne yürüttüğü bir savaşta her türlü bozgunculuk düşmana, koronaya yarar. Ayrıca başta ABD olmak üzere emperyalist ülkeler, korona salgınıyla ekonomik olarak zor durumdaki ülkelerde kışkırtmalar körükleyerek ulus devletleri bölmek peşinde. Anlaşılacağı üzere salgına karşın kışkırtıcılıktan vazgeçmiyor emperyalizm.

Sosyal medyadaki kişilerin çoğunun adları sahte… Fotoğraf yerine ya yumurta kafa var ya da farklı bir varlığın fotoğrafı. Bazı sahte adların kişisel fotoğraf bölümüne, insanların ilgisini çekecek bir resim konmuş. Bu sahte kişilerin çoğu, Türkiye’ye karşı konumlanmaktalar. Kendilerince muhalif olan birçok kişi, bu sahte hesapların kimliğini, kim adına davrandıklarını, amaçlarını, siyasal düşüncelerini, hangi devletin ya da örgütün adamı olduklarını bilmeden muhalefet içerikli bu paylaşımları yaymaktalar bilinçsizce. Bu paylaşımlar; hükümete muhalif olmaktan çok devlete, ulusa, halka, özellikle de ulus devlete yönelik. Eleştiriden çok kavga var paylaşımlarda. İnsanların birbirinden nefret etmelerine yol açacak nitelikte içerikler bulunmakta bunlarda. Türk ulusunu ortadan bölme, kamplaştırma amaçları çok açık.

Sosyal medyada az da olsa düşünsel tartışmalar olur, ancak genellikle siyasal yarış küfür, hakaret, aşağılama biçimindedir. Sakladıkları kimlikleri ve yüzleriyle insanlara uluorta hakaret etmeyi bir siyasal savaşım sanan zavallılarla doludur bu sanal âlem. Hangi görüşten olursa olsun neredeyse herkes, karşı tarafı bir küçümseme içinde. Ne kadar çok saldırgan olunursa o kadar takipçi kazanmaktalar.

Karşıtını küçük görerek büyüyeceğini sanan bir aymazlık var nedense. Oysa büyük adamların düşmanları da büyük olur. Karşıtını aşağıladığında sen büyümezsin, onu yendiğinde büyürsün.

Yaşa, deneyime, düşünceye, mesleğe, uzmanlığa, kişiliğe, insana saygı hak getire... Sosyal medya öyle bir yer ki insanlar; hiç tanımadıkları, yüzünü görüp sesini işitmedikleri, birikimi, yetenekleri hakkında bir tümcelik bile bilgisi olmadan karşısındaki kişiyi yargılayabiliyor. Hatta o kişi hakkında tinsel çözümlemeler yapıp kesin yargılarda bulunulabiliyorlar.

Bir kişinin dili sürçmeye görsün… Anında linç başlar. Bilgiçler çetesi çıkar ortaya ne edep ne de insanlık vardır yazdıklarında. Bilinçaltlarında çakılı bir ezikliğin kiniyle ezip lime lime ederler karşısındakini.

Sosyal medyanın toplumuza en büyük zararı uzmanlığa, bilgiye, insana, mesleğe, birikime, başarıya, emeğe saygıyı yok etmesidir. Kim olursa olsun fırsatı bulunca karşısındakini linç etmekten canice keyiflenen kişiler var ne yazık ki. Birini, bir düşünceyi, bir kümeyi, özellikle de karşıt olarak bellediklerini linç etmek siyasal bir başarı olarak görülmekte ve bundan da zevklenilmekte. Karşıtlık, düşünsel farklılık olarak düşünülmüyor. Karşıt, düşman olarak algılanıyor ve hiçbir biçimde en küçük bir olasılıkla da olsa uzlaşma, uslarda bulunmuyor. Herkes, silahlarını kuşanmış ve savaş alanına çıkmış durumdadır. Burada amaç, karşıtını tamamen yok etmektir.

Sosyal medyada kendilerini aydın sanan yeni tipler türedi. Kendilerini ilerici, çağdaş, modern, devrimci, hatta Atatürkçü görmekteler. Yüksek dağları ben yarattım, havası içindeler. İnsanların yoksulluğu, bilgisizliği, okumamışlığı, dindarlığı, inancı, mesleği, giyimi, bedensel kusurları, engelli olması, usu, zekâsı, ailesiyle dalga geçmekteler. İnsanları aşağılamaktan keyiflenmekteler. Hiçbir değere saygı duymayan birilerinin, siyasette başarılı olmaları kadar beni ürküten bir şey yok!

Kendisini devrimci olarak gören birisi, hele de Atatürkçü olduğunu da belirtiyorsa halkın yoksulluğu, bilgisizliğiyle dalga geçer mi? Atatürk’ten zerre kadar bir şey anlamamış bu kişiler. Ya bilerek ya da bilmeyerek Atatürk’ü halkın gözünden düşürmek için çalışmaktalar.

Sen aydınsan, aydınlatacaksın bilgisizi. Bencilce davranıp onu itip kakmayacaksın. Eğer ona ışığını iletemiyorsan, demek ki sende ışığın zerresi yok! Karanlığı aydınlatmak, bir aydın sorumluluğuysa neden bunu yapmıyorsun? Yoksa korkun, aydın olamadığının ortaya çıkması mıdır?

Sen, ne biçim devrimcisin? Toprağında çalışan köylünün nasırlı elleri, fabrikada alınteri döken işçinin kir pas içindeki giysisi, kuş uçmaz kervan geçmez bir dağ başında Allah’ından başka sığınacak bir güç bulamayan bir adamın inancıyla, asgari ücretle ev geçindiren ve boğazını doyurmak için büyük bir yaşam kavgası içinde olan birinin ekmeğin kutsallığına olan inancıyla nasıl dalga geçersin?

13 Mayıs 2020

DOLARIN YÜKSELMESİ

Korona salgınıyla dünya ekonomileri gerilemekte. Var olan ekonomik bunalım, gittikçe derinleşmekte. Ekonomik bunalıma bağlı olarak işsizlik artmakta. Üretimden kopan ülkemiz ekonomisi, zorluklar içinde. Tam da böyle bir dönemde hem salgını hem de ekonomik bunalımı fırsat bilen ABD, ülkemize karşı döviz silahıyla saldırıya geçti. Amaç, Türkiye’de karmaşa yaratarak ülkemize diz çöktürmek…

Ülkemize, emperyalizmin finans teröristleri saldırırken FETÖ’nün propagandasına kapılan muhalefet ne yapıyor? Sanki saldırıya uğrayan kendi ülkesi değilmiş gibi her gün artan dolar karşısında neredeyse zil takıp oynamadıkları kaldı. Türkiye’nin iflas ettiğini, ekonominin çöktüğünü; hatta bazı densizler, işleri daha da ileri götürüp maaşların bile önümüzdeki günlerde ödenemeyeceğini yaymaktalar. Zaten emperyalistlerin de istediği bu. Psikolojik savaşla toplumun devlete güvenini zedelemek… Algı operasyonlarıyla toplumun özgüvenini ve dayanışmasını kırmak…

Sosyal medyada emperyalizmin işbirlikçisi PKK ve FETÖ’cülerin Türkiye’ye karşı başlattıkları bir saldırıya gözü kapalı piyonluk yapan sana sorsalar kendini “Atatürkçü, devrimci, milliyetçi, solcu, dindar…” gibi sözlerle tanıtacaksın. Sen, ülken emperyalist bir saldırıya uğrarken nasıl ellerini ovuşturup sevinirsin? Sen; nasıl bir insansın ki milyonlarca insanın ekmeği, küresel finans çetelerinin saldırısıyla ellerinden alınırken kıs kıs gülersin? Sen; kimsin ki yaşadığın topraklar, harabeye döndürülmek istendiğinde bunu görmezden gelirsin? Sen; nesin ki emperyalizmden iktidar, finans çetelerinden umar beklersin? Seni topraklarına, yurttaşlarına, ekmeğini yediğin yurduna yabancılaştırıp düşmanlaştıran nedir? Sen, nasıl Damat Feritlerin ihanet çizgisini benimsersin?

“Mahallede yangın çıkınca yosma camda saçını tarar.” demiş halkımız. Ey emperyalizmin dolmuşuna binip tam gaz giden kişi; mahallede, memlekette yangın var. Hem de çok büyük bir yangın! Öyle bir yangın ki içten içe yanmakta. Dokunduğu yeri kül etmekte. Türkiye, büyük bir salgının pençesinde kıvranırken sen, ne yapıyorsun? Ülkemizin düşmanlarını sevindiriyorsun yaptığın işlerle. Kendi ülkenin zor durumda kalması için çabalamaktasın.

Türkiye üç büyük düşmanla savaşıyor. Birincisi emperyalizm ve işbirlikçileri FETÖ ve PKK… İkincisi ise korona… Üçüncüsü de ekonomik bunalım… Savaş büyük… Hem de çok büyük… Bu savaşı, ne olursa olsun kazanmak zorundayız; ülkemiz, ulusumuz, hatta tüm insanlık adına.

Ey emperyalizmin algı operasyonlarına bilerek ya da bilmeyerek alet olan sen, Türkiye çökerse sen çökmeyecek misin? Türkiye, yoksullaşırsa sen nasıl varsıllaşacaksın? Türkiye olmadığında sen olabilecek misin?

Türkiye’nin küresel saldırıları savuşturacağı kanısındayım. Ancak başta Erdoğan olmak üzere hükümet üyelerinin bu saldırıyı doğru algılayarak küresel finans teröristleriyle cepheden savaşmaları gerekiyor. Konuyu, halka dosdoğru anlatmalılar. Halk, o zaman üzerine düşen özveriyi gösterir. Bu saldırıya karşın bu küresel çetelerle iyi geçinme umudu, Türkiye’ye zarar verir. Bundan sonra Atlantik sistemiyle dostluk olanaksızdır. Bu gerçeği, AKP’nin yöneticilerinin tümü görmeli. Özellikle Erdoğan’ın salgını fırsata çevirerek başta Suriye ve Mısır olmak üzere bölge ülkeleriyle ilişkileri düzeltmesi gerekir. Önümüzdeki günlerde Türkiye ile Atlantik arasındaki kavga daha da şiddetlenecek. Bu nedenle Türkiye’nin dost komşulara ve güvenilir bağdaşıklara gereksinimi var. Bu nedenle Avrasya’daki dostlarımızla ilişkiler sıkılaştırılmalı. Bu arada şunu da söylemeliyim ki Atlantik’le kavga ederken Atatürk ve Cumhuriyet’le hesaplaşılmaz. Atatürk ve Cumhuriyet, Atlantik’le savaşın itici gücü, motorudur. Atatürk’e ne kadar çok yaklaşırsan Atlantik’e karşı o kadar güçlenirsin. Atatürk’ten uzaklaştığında ise Atlantik’e teslim olursun.

Hükümet, finans teröristlerinin Türk Lirasına yaptıkları saldırıyı önlemek için öncelikle ulusal paralarla uluslararası ticarete yönelmeli, hem de ivedilikle. Tarihimizde bunun örneği var. Atatürk döneminde özellikle Sovyetler Birliği’yle ulusal paralarla ticaret yapıldı. Dolarla ticaret yapmak, halkımızın emeğini ABD’ye peşkeş çekmektir. Ayrıca yurtiçinde, dövizle her türlü alışveriş yasaklanmalı. Türkiye’de her türlü alışverişte ulusal paramız, zorunlu olarak kullanılmalı.

Türkiye ekonomik sorunlarından kurtulmak, işsizliği çare bulmak için üretmek zorunda. Üretmeyen bir ülkenin ayakta kalması zor. Bu nedenle ivedilikle üretmek zorundayız. Üretime öncülük etmeyen siyasetçiler ayakta kalamaz. Bu da böyle biline…

Adil Hacıömeroğlu

9 Mayıs 2020

1 MAYIS BÖYLE Mİ KUTLANIR?

Ülkemizde ve dünyada koronavirüs salgını var. Bu salgının önlenmesinin en etkili yolu sosyal yalıtım… Sosyal yalıtımı sağlamanın iki yolu var. Birincisi, evde kalıp elimizden geldiğince insanlardan uzak durmak... İkincisi ise işe gitmek ya da günlük gereksinmelerimizi karşılamak için dışarı çıkmak zorundaysak diğer kişilerle aramızdaki sosyal mesafeyi korumak…

Korona salgınından korunmak için toplumsal bir seferberlik var. İşyerlerinin çoğu kapanmış. Çalışanların çoğu işsiz kalmış. İnsanlar tüm yaşam zevklerini ertelemekteler. Ekonomi durma noktasında… İnsanlar, ilk kez bir baharın nasıl gelip gittiğini fark etmiyorlar bile. Ülkemizde her gün onlarca kişi yaşamını yitirmekte. Dünyanın birkaç ülkesi dışında neredeyse tüm ülkelerde durum aynı.

1 Mayıs… İşçinin, emekçinin bayramı… Tüm emekçilerin bu bayramı kutlamak hakkı…

Peki, bayramı tek tipleştirmek, bunun için kutsal yerler yaratmak doğru mu?

Bir bayramı kutlamak için alanlara çıkıp slogan atmak, caddelerde yürümek dışında bir seçenek yok mu?

Dünyayı yaptığı üretimle sırtlayan işçi sınıfı, yeni kutlama seçenekleri üretme konusunda yaratıcılığını kullanacak güçte mi değil? Bence işçi sınıfının bu yeteneği var, ama sendikacılar onlara bu yeteneklerini kullanma olanağı vermemekteler.

İstanbul Valiliği, tüm sendika konfederasyonlarına, Taksim Anıtı’na çelenk koyma hakkı tanıdı. Bütün sendikalar salgına karşı gerekli önlemleri alarak çelenklerini sundular. Ama nedense DİSK yöneticileri bu kurala uymadılar. Sosyal yalıtım kuralına uymayarak insanları, otobüslere üst üste bindirerek Taksim’e getirdiler. Meydan’da kol kola girerek sosyal mesafe kurallarını hiçe sayıp Anıt’a yürüdüler. Polis barikatını aşmak için itiş kakış yaptılar.

Bir işçi sendikasının üyelerini kolayca salgın tehlikesinin içine atması düşündürücüdür. Sendika yöneticileri, üyelerini salgından korumama sorumsuzluğu insan haklarına aykırıdır. Sen, nasıl onlarca kişiyi böyle bir duruma sokarsın? Böyle sorumsuzluk olur mu? Devrimcilik sizin bildiğiniz gibi sorumsuzluk değil, tersine büyük bir sorumluluktur. Üyelerinin, polisin, halkın sağlığını koruma sorumluluğu taşımayan kişilerden devrimci olmaz. Bu nasıl bir yöneticilik hırsıdır ki, bencilliğin uğruna onlarca insanın sağlığını tehlikeye atıyorsun?

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı evlerde kutladık ulusça. Alanlar, caddeler, parklar, okul bahçeleri bomboş kaldı. Evlerde öyle bir kutlama yaptık ki uzun zamandır böyle birlik içinde bir bayram kutlamamıştık. O 23 Nisan ki ulus devletimizin kuruluşu ve ulus egemenliğimizin ve Türk Devrimi’mizin başlangıcıdır. Bu kadar önemli bir günü bile evlerde kutlama olgunluğu, sorumluluğu gösterdi halkımız. Pencerelerimiz, balkonlarımızdan sel olup taştık, emperyalizmin bentlerini aştık.

Neden Taksim? Neden salgının kol gezdiği bir kentte, kitlesel kutlama yapma inadı?

Taksim bir kutsal yer midir? Salgını yok sayarak inatlaşmak, bilim adamlarının uyarılarını kulak ardı etmek neden? Bilimsel kuralları, bir ortaçağ kafası vurdumduymazlığıyla yok saymak neden? Bilim adamlarının ısrarla önerdiği “sosyal yalıtım” ve “sosyal mesafe” kurallarına uymamak, gericilik değil de nedir? İlericilik, bilimsel düşünce ve uygulamayla olur. Bilimin kurallarına göz yumanlardan devrimci olur mu?

Türkiye’de seksen bin camide toplu namazlar yasaklandı. Doğru düzgün bir karşı çıkış gördük mü? Görmedik… Bir dinsel lider, bu konuda sorulan soruya: “Namaz konusunda fetvayı doktorlardan alırım.” demekte. Yine salgın döneminde oruç tutulup tutulmaması konusunda diyanet yetkilisine sorulan sorulara, yetkili: “Buna doktorlar karar verir.” demekte.

Şimdi insanın kafasına şu soru takılıyor: Kim ilerici, kim gerici?

Adil Hacıömeroğlu

2 Mayıs 2020

ULUS DEVLETİMİZİN 100. YILI

Bugün, Atatürk önderliğindeki Türk Ulusunun Ankara’da TBMM’yi toplayarak ulus egemenliğinin kurulmasının yüzüncü yıldönümü. Ulusal egemenlik demek yeni bir devletin kurulması demek. Bağımsız Türk devletinin kurulmasının tarihi, 23 Nisan’dır. Bu nedenle 23 Nisan, ulusumuzun en büyük bayramıdır.

Ulusal egemenlik demek, ulus devletin oluşması demektir. 23 Nisan 1920’de ülkemizin dört bir yanından farklı görüşlerden, inançlardan, etnik kökenlerden temsilciler toplandı BMM’de. Meclis’e gelenlerin nereden gelirse gelsin ortak amaçları vardı: vatanın kurtuluşu…

Tüm ulus temsil edildi Ankara’da. Ulusun gür sesi, emperyalistleri ve işbirlikçilerini ürkütmüş olmalı ki, Meclis’in toplanmasını engellemek için her türlü yola başvurdular. İngiliz altınlarıyla cepleri doldurulan, emperyalistlerin yardımlarıyla silahlandırılan, dini inançları ve etnik kökenleri köpürtülen bazı işbirlikçiler kendi ulusal bütünlüklerinin bozulması, vatan savaşının engellenmesi için isyan ettirilerek kendi yurttaşlarını katlettiler. Gemi azıya alan bu güruh, Ankara’yı basıp Mustafa Kemal ve arkadaşlarını öldürerek Türk Ulusunun kurtuluşunu önlemek istediler.

Koronavirüs nedeniyle tüm yurttaşlarımız evdeydi. Salgın yayılır diye insanların bir araya gelmesinin son derece tehlikeli olduğu günlerdeyiz. Bu nedenle ilk kez 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı evlerden kutlanacak. Günler öncesinden evlerde hazırlıklar başladı. Atacan (Henüz 3.sınıfta), annesinden de yardım alarak önce kendi odasını bayraklar, Atatürk posterleri, renkli kâğıtlardan yaptığı fenerler ve kedi merdivenleriyle süsledi. Sonra salonu da 23 Nisan’a uygun duruma getirdi.

TBMM Başkanının 23 Nisan günü, saat: 21.00’de tüm evlerden İstiklal Marşı okunması yönündeki çağrısı karşılık buldu tüm Türkiye’de. Tabi, Atacan da günler öncesi İstiklal Marşı hazırlıklarına başladı. Önce öğretmenin ezberlemesi için verdiği şiiri okudu internet üzerinden 23 Nisan günü. Sonra akşamın hazırlıkları başladı. Bilgisayarımızı hazırladık. Balkona hoparlörleri koyduk. Balkonun sağına ve soluna bayraklar yerleştirdik. Tam saat 21.00’de İstiklal Marşı’nı söylemeye başladık. Birden cadde boyunca sıralanan camlardan, balkonlardan bir çağlayanın hızı ve sesiyle İstiklal Marşı gökyüzünü tuttu. Her siyasal görüşten insan haykırıyordu göğsünü gere gere “Hür yaşadığını, hür yaşayacağını.

ABD destekli PKK ve FETÖ’nün bozgunculuğu tutmadı. Halk, bozgunculuğu yıkıp geçti. 23 Nisan ruhuyla birleşti.

Atacan camlarda toplananlar: “Bu bayram, benim bayramım. Bütün çocukların bayramı. Bayramımızı kutlayacağız. Şimdi sizlere marşlar çalacağız, birlikte söyleyeceğiz. 11 Mart’tan beri evde kalan ve dışarı çıkmayı hiç usuna getirmemiş bir çocuk, ulusun bayramını kutlamanın onuruyla birkaç saat daha balkonda kaldı. Zorunlu olarak biz de balkondaydık. Marşlar çaldık, balkondan balkona hep birlikte söyledik çocuk, genç, yaşlı, kadın, erkek…

Sonra içeri girince haberleri dinleyelim, dedik. Bir baktık ki tüm Türkiye ayağa kalkmış, sel olmuş ve önündeki bentleri yıkıp geçmiş. Böyle bir millet, bu gücüyle koronavirüsü de yener, emperyalizmin saldırılarını da göğüsler. Dost, düşman iyi baksın bu yana… Türk Ulusunun yüreğinin derinliklerine işlemiş Atatürk’ü de 23 Nisan ruhunu da kimse söküp alamaz. Böyle olduğu sürece de ulusça yıkarız dağları enginlere sığmaz taşarız.

Yaşamımda en coşkulu 23 Nisan’ı yaşadım, diyebilirim. Ne mutlu bana… Ne mutlu bu bayramı yaşayanlara, yaşatanlara…

Adil Hacıömeroğlu

23 Nisan 2020

ÜLKEMİZLE GURUR DUYALIM

Kovid 19, Avrupa ülkelerine ve ABD’ye yayılmaya başladığında dünyanın en demokratik ve uygar ülkeleri arasında gösterilen İngiltere, Hollanda ve İsveç’in başbakanları sürü bağışıklığı uygulayacaklarını açıkladılar. Yani hastalık yayılsın, ölen ölür kalan sağlar bizimdir, demek istediler. Her üç ülkede de ölümler ardı sıra geldi. İngiltere ve Hollanda’da sağlık sistemleri çöktü.

İngiliz Başbakanı; “Virüse yapacak bir şey yok, ülkenin yüzde seksenine bulaşacak. Herkes sevdikleriyle vedalaşsın.” sözleriyle İngilizlere, ölüme razı olmaları gerektiğini söyledi. “Sürü bağışıklığını savunan sürü başı İngiliz Başbakanı da virüsü kaptı. Önce hastaneye kaldırıldı, sonra yoğun balkıma. Şimdilerde iyi olduğu söyleniyor. İngilizlere yardım, Türkiye’den gitti. Bugün ikinci yardım uçağı havalanacak.

Avrupa’da, koronavirüsten şimdilik en büyük yitikleri veren İtalya Başbakanı Giuseppe Conte: “İtalya pes etti, iş çığırından çıktı.” Diyerek ülkesinin ve de hükümetinin virüs karşısındaki çaresizliğini açıkladı. Ayrıca üyesi bulunduğu AB, İtalya’nın yardım çağrılarını reddetti. İtalyanlar, dostları tarafından resmen ölüme terk edildi. İtalya’ya AB ölümü gösterdi, fakat Türkiye, Çin, Küba ve Rusya yardım elini uzattı.

İtalya’da solunum cihazlarının yaşlılardan alınıp gençlere bağlanması tam bir insanlık dramı. Yaşlılar, ölüme terk edilmekte göz göre göre.

İspanya, AB ülkeleri arasında kovid 19’a teslim olan İtalya’dan sonra ikinci sırada. Ama şimdilik… Başbakan: “İspanya tarihinde böyle bir facia yaşanmadı. Kontrol edemiyoruz…” diyerek ülkesinin salgına teslim olduğunu söyledi. İspanya’ya da Türkiye’den yardım gitti. Neredeyse bu yardım günü, resmi bayram ilan edilecek. Televizyonlara konuşan bir gazeteci, bir ay sonra ancak eşiyle kendisine birer tane maske alabildiklerini söyledi. Maskenin tanesi, iki avro…

İspanya’da bakımevlerinde kalan yaklaşık üç yüz yaşlı, çalışanların işlerini terk etmeleri nedeniyle öldüler. Ölen yaşlıların kesin sayısı tam olarak belli değil. Bekleyelim bakalım, bu işin içinden ne insanlık trajedileri çıkacak?

Annesinden iki yaş büyük bir kadınla evlendiği için radikal kabul edilen ve radikalliği nedeniyle cumhurbaşkanı seçilen Macron, şaşkın. Ne yapacağını bilmiyor. Diğer Avrupa ülkeleri gibi hastane çalışanlarına bile sağlık malzemelerini sağlayamıyor.

İlk başta virüsü küçümseyip dalga geçen Trump, en sonunda havlu attı. ABD sağlık sistemi çöktü. Çürüyen sistemin iğrenç kokusu her yerden duyumsanmakta.

New York Valisi, her gün ağlamakta. En son parkların mezar olacağını açıkladı. Toplu mezarların kazılma görüntüleri insanların içini burktu.

ABD ordusu, sokağa indi. Herhangi bir ayaklanma ya da yağma olaylarını engellemek amaç…

Trump, çaresiz kalınca düşman saydığı Çin ve Rusya’dan yardım istedi. Bu ülkeler bu isteği kabul etti. Ardından Türkiye’ye yardım için başvurdu.

Bütün bunlara karşın ABD, PKK’ya yardımını sürdürdü. İran, Küba ve Venezuela’ya ambargoyu gevşetmedi. Trump, Avrupa’nın çökmesini de ellerini ovuşturarak izlemekte.

Hollanda Sağlık Bakanı: “Ben, bu yükün sorumluluğunu alamam.” Diyerek görevini bıraktı. Hasta olmayınca sağlık bakanlığı ne güzel… Osmanlının Maarif Nazırının “Şu okullar olmasa Maarif’i ne güzel idare ederdim.” sözünün Hollanda Sağlık Bakanı işitmiş olmalı ki onun yolundan gitmekte. Yan gel Osman, beş dönüm bostan…

Bulgaristan Başbakanı: “Bize Türklerden başka yardım eden yok! Avrupa kendi derdine düşmüş.” diyerek AB’nin durumunu özetlemiş oldu. Komşuyla ilişkilerimiz, salgın sonrası çok daha gelişecek.

Yunanistan, diğer Avrupa ülkeleri gibi sağlık malzemeleri eksikliği çekmekte. Gücü yetmediği için başka ülkelerin malzemelerini çalamıyor, ama emek hırsızlığı yapıyor. Sınırından girmeye çalışan Suriyeli ve Afgan göçmenleri dövüp türlü insanlık dışı davranışlarda bulunan Yunanistan, sağlık malzemesi üretiminde bu göçmenleri ucuza çalıştırmakta.

Türkiye’ye gelince…

Hiçbir yönetici, sağlık çalışanı virüse yenileceğimizi söylemiyor. Herkes, kararlılıkla virüsü yeneceğimizden söz ediyor. Tedavi, maske bedava… Altmış beş yaş üstü yurttaşlarımızın tüm gereksinmeleri evlerine kadar gönderilmekte. Solunum cihazları, yaşlılar için de gençler içinde yeterli. Yoğun bakımlarımız, hastaları geri çevirmiyor. Sağlıkçılarımız için her türlü sağlık malzemesi var.

Unutmadan söyleyeyim. Salgın sürecinde ülkemiz, sağlık malzemesi üretiminde dünyaya örnek olmakta. Yediden yetmişe elimiz taşın altında salgını yenmek için. İyileşen hasta sayımız her gün biraz daha artmakta. En iyisini yapmak için deneyimli Çin’le işbirliği yapılmakta her alanda.

Yukarıda anlattıklarımıza karşın yine de ülkemizin koronavirüsle savaşımını beğenmeyip her gün bozgunculuğuna bozgunculuk ekleyenler var. Onlara bir sorum var: Sizler bu salgın döneminde çok sevdiğiniz ABD ve AB ülkelerinde yaşamak ister miydiniz?

Adil Hacıömeroğlu

12 Nisan 2020

YAĞMALANAN MARKETLER

10 Nisan 2020 günü akşamı, hafta sonunda iki günlük sokağa çıkma yasağı olacağı açıklandı. Bu açıklama önce internette son dakika haberi olarak yayımlandı, sonra da televizyonlarda alt yazı geçti. Bu tür açıklamaların cumhurbaşkanı ya da ilgili bakanca açıklanacağı herkesçe bilinir. Böyle önemli bir kararın sorumluluk taşıyan ilgililerden önce, biçimsizce açıklanması dikkat çekicidir. Belli ki birileri, her fırsatta kargaşa ortamı yaratmak için bilgi sızdırmıştı. Bu nedenle bu bilgiyi sızdıran kişi, kim ise açığa çıkarılmalıdır. Devletin içinde beşinci kol faaliyeti olmaz.

Sokağa çıkma yasağı duyulur duyulmaz sosyal medyada, zamanlama tartışması başladı. “Yok efendim, bu saatte sokağa çıkma yasağı duyurulurmuymuş. Daha önce neden duyurulmamış…” Şunu peşin olarak söyleyeyim ki hangi saatte olursa olsun bu kargaşa yaşanırdı. Özellikle gündüz duyurulsaydı market raflarında hiçbir şey kalmazdı.

Neden mi?

Ülkemizde 24 Ocak 1980’de düşünülen 12 Eylül’de uygulamaya geçen liberalizm. Toplumumuzu yalnızca ekonomik alanda değil; sosyal, kültürel, aktöresel, sanatsal, bilimsel… tüm alanlarda önemli değişikler yarattı. Sosyal dayanışmacı, yardımlaşmacı bir kültürden gelen insanımız; liberalizmin ben odaklı toplumsal düzene evrildi. Bencillik, toplumsalcılığın önüne geçti. Birçok kişi, Özal dönemini anlatmak için “Kır şişeyi, dön köşeyi.” Tümcesini kullanırlardı. Bu dönemde para kazan da nasıl kazanırsan kazan, anlayışı egemen oldu topluma. Rüşvetçiliğin arttığı, gayrimeşru kazancın yaygınlaştığı bu dönemi Özal’ın dediği “Benim memurum işini bilir.” sözüdür.

1980’den başlayarak hükümetler bilerek köyleri, Anadolu’yu boşaltarak nüfusu kentlere yığdı. Anadolu ve Trakya’nın neredeyse tüm kentlerinde var olan fabrikalar yok pahasına elden çıkarıldı ve giderek üretimden çekildi. Tarım, düşmanca uygulamalarla yok edildi. Üretemeyen insanlar, kent varoşlarına sığındı. Buralarda ucuz emeği oluşturdular. Sanayi ve tarımın yerini hizmet sektörü almaya başladı.

Kentte bahçesiz, komşusuz, balkonsuz evlere hapsolan ve kentte işe gidiş gelişlerin çok zaman alması, çalışma sürelerinin uzun olması nedeniyle sosyal ilişkiden uzaklaştı insanlarımız. Kentte yalnızlaştı. Dünyayla bağlantısı, ilişkisi giderek sanal ortama kaydı.

Bencilliği, kaygı ve korkuyu besledi. Her an işini, kendince yaşadığı konforu, evini, arabasını, eşini, çocuğunu yitirme kaygısı hep güçlü olarak var oldu bilinçaltında. Bu durum özgüvensizlik, çaresizlik, umutsuzluk yarattı. Bu da yeni kentlinin saldırganlaşmasına neden olmakta. Bir korna sesinden bile sinirlenip levyeyle karşısındaki insanları dövmenin nedeni bu. Ne yazık ki bu olaylar çoğalmaya başladı.

Liberalizmin yarattığı yeni kentli insanın en önemli özelliği, hazırcılık… Her şeyi satın almakta. Marketler, hazır gıda dükkânları, internet üzerinde ayağına gelen siparişler, ayaküstü beslenme alanları, her şeyin bulunduğu AVM’ler… İşte bütün bunlar, insanları hazırcılığın rehavetine götürdü. Sabah kahvaltıları unutuldu. Akşam yemekleri yenmez oldu. Ailecek yemek yemenin sosyal yanı tarih oldu. Ailecek yenmeyen yemekler, dostlarla da yenmez oldu. Yense ne olur? Herkes dostunun, arkadaşının, aile üyelerinin gözüne bakarak yemiyor yemeği. Elinde telefon hiç tanımadıklarıyla yazışıyor, sanal âlemden bilgileniyor. Böyle olunca da sosyalleşme sona ermekte. Sanal âlem düşünüyor bizim yerimize. Bu nedenle bizim düşünmemize ne gerek var? Sosyal medya aracılığıyla tüm dünyada tek boyutlu bir toplum yaratılmak istenmekte. Yine de bu tek boyutluluğa direnenler var.

Evlerde kiler, ambar yok! Ailenin hemen gidip bir şeyler toplayıp sofrasına getireceği bahçesi, tarlası bulunmuyor. Tabağı elinde çocuğunu koşturup evinde olamayan kumanyayı isteyeceği komşuyu çoktan yitirmiş. Duvarlarla çevrili bir yaşam…

Sokağa çıkma yasağı açıklandığında marketlere koşmanı bilinçaltı yukarıda anlattıklarımız. Oysa iki gün evde kalacak yurttaş. İki günde aç susuz kalsan bile ölmezsin. Ancak liberalizmin yapıtı olan yeni kentli bunu düşünecek durumda değil. Çünkü bunu, sanal âlem söylemiyor ona.

Neler alınıyor marketten torba torba? Kolilerce kola, gazoz, cips, kuruyemiş, bisküvi, çikolata, sandviç, patlamış mısır, biraz alkollü içki…

İnsanımızın bir kısmı yaşadığı ülkeye yabancılaştı. Kendi insanını, ülkesini tanımaz oldu. Türkiye, yeryüzünde açlıktan ölünecek en son ülkedir. Liberalizmin tüm saldırılarına karşın yine de özümüzdeki insanlığı yok edemedi. İşte budur bizi umutlu kılan ve geleceğe umutla baktıran… Bunun içindir ki geleceğimiz aydınlıktır.

Sanmayın ki dün gece yaşadıklarımız yalnızca Türkiye’de oluyor. Uygar dediğimiz batılı ülkelerde, dün yaşadıklarımızın on katı, belki de yüz katı yaşanmakta benzer durumlarda.

Bir sözüm de muhalefete… Muhalefet demek, sorumsuzluk demek değil. Bu ülke hepimizin… Batarsak birlikte batar, çıkarsak da birlikte çıkarız. Hükümete muhalefet ediyorum diye devlete, ülkeye muhalefet etmek olmaz. Bu durum giderek ihanete varır. “İktidara giden yolda her şey mubahtır.” anlayışı çok yanlış. Dün bunu FETÖ’cüler, Ilımlı İslamcılar yaptı; karşı çıktık, ihanete varışını anlattık dilimiz döndüğünce. Bugün de bu anlayışa karşı çıkacağız. Dön bak çevrene ey muhalefet. Libya’ya bak! Kaddafi’yi döverek öldüren muhalifleri gör! Irak’a da bak! Saddam heykeline terlikle vuranlara, heykelin boynuna ip geçirenlere, heykeli alkışlarla yıkanlara iyi bak! Onlar da muhalefetti. Şimdi görüyor musun Irak ve Libya’yı?

Umutsuzluğa yer yok! En zor koşullarda “Türk Devrimi”ni yapan bir ülkeyiz. Çağımız Atatürk çağı. Bütün dünya, tabi Türkiye’de Kemalizmi keşfediyor yeniden. Liberalizmi yeneceğiz bu topraklarda. Yedi düveli yendikten sonra bunun sözü mü olur?

Adil Hacıömeroğlu

11 Nisan 2020

KORONAVİRÜSTE TÜRKİYE’NİN AVANTAJLARI

Ülkemizde halkın yaşam biçimi, birçok açıdan salgın hastalıklardan korunmak için yurttaşlarımıza olumlu yararlar sağlamakta. Son yıllarda bazı yaşam biçimlerimiz, sosyal alışkanlıklarımız değişse de yine de ana omurgayı korumaktayız.

Toplumumuzu, batılılarla karşılaştırdığımızda ilk göze çarpan ayrım, ayakkabıyla evlere girmemektir. Sokaktan ayakkabılarımıza yapışan toz, toprak, çamur ve değişik atıklar evimizin kapısından içeri giremez. Eve girince terliklerimizi giyeriz. Terlik, bir nevi ev ayakkabısıdır. Bu nedenle evlerimiz hijyen koşullarına uygun olur.

Uzmanların koronavirüsten korunmak için en çok sözünü edip uyardıkları konu, ayakkabıların evin içinde olmamasıdır. Bu konuda en dikkat çekici ayrıntı, evlerimizde “ayakkabılık” dediğimiz özel bir alanın bulunmasıdır. “Ayakkabılık” genellikle dış kapıya en yakın bir yerdedir ve genellikle kapalı dolap biçimindedir.

Türk toplumu, geleneksel olarak bir iş yaptıktan sonra ellerini yıkar. Ayrıca yemekten önce ve sonra da eller yıkanır. Tuvaletten çıkınca da eller sabunlanarak güzelce temizlenir. Bir Türk yurttaşı ortalama olarak günde on kez ellerini yıkar. Bu yıkamaların çoğu, sabunladır.

Türk toplumunun önemli bir bölümü beş vakit namaz kılar. Her namazdan önce abdest alındığı düşünüldüğünde eller, ayaklar, yüz, ağız, burun yıkanmakta. Eğer abdestten önce ve sonra sabun kullanılırsa önemli bir hijyen olanağı yakalanmış olur.

Ayaküstü yemek yeme alışkanlığı son yıllarda toplumuzda, özellikle de büyük kentlerimizde yaygınlaşmakta. Buna karşın temel beslenme biçimimiz ailecek oturarak sofrada yemek yemektir. Gerçi bu alışkanlığımızı, televizyon izleme ve internet bağımlılığı tehdit etmekte. Yine de ev yemekleri, ayaküstü hazır yiyeceklere direnmekte.

Türk evleri, mimari açıdan sağlığa uygundur. Yatak odaları ve oturma yeri olan salon ayrıdır. Tuvalet, banyo ayrı bir yerdedir. Mutfak apayrı bir yerdedir. Genellikle de güneye, evin güneş alan cephesinde bulunmasına özen gösterilir. Son yıllarda, yeni yapılarda Amerikan mutfaklar yer alsa da bu mimari özellik, bizim yaşam biçimimize uymadığından çokça benimsenmemiştir. Ev bölümleri arasında kesin sınırların olması, sağlıklı yaşama olanağı vermekte insanlarımıza.

Türklerin geleneksel ev mimarilerinde en göze çarpan bölümlerden biri balkonlardır. Geniş balkonlar, havalar iyi olduğunda tüm ailenin keyif yaptığı yerlerdir. Kahvaltılar orada yapılır, akşam yemekleri balkonda yenir. Keyif çayları orada içilir. İçtenlikli söyleşiler, oradadır. Balkon, insanların hem temiz havaya hem de güneşe kavuştuğu yerdir. Güneşe kavuşan bedenler, böylece bolca D vitamini depolar. Balkonlar, aynı zamanda komşularla iletişimin de önemli bir alanıdır. Yakın balkonlarda karşılıklı söyleşiler, komşulukların unutulmaz anlarıdır.

Son yıllarda geleneksel balkonların yerini “Fransız balkonlar” almaya başladı. Halkımız balkona benzemeyen, iki kişinin karşılıklı oturamadığı bu yerleri benimseyemedi. Kısacası, “Fransız balkona” Fransız kaldık.
Türk toplumunun en önemli geleneklerinden biri, eve gelen konuklara kolonya dökülmesidir. Eve gelen konuklara “Hoş geldiniz!” dedikten sonra kolonya dökülür, şeker ikram edilir. Bu iş, evin küçük çocuklarına yaptırılır ki onların öğrenmesi sağlanır. Küçük çocuklar, ellerini yarım yamalak açarlar kolonya döküldüğü zaman. Böyle olunca da kolonya yerlere dökülür. Bu nedenle kolonya küçüklerin başına dökülür ve büyüklerden biri, eliyle kolonyayı çocuğun başına dağıtır. Konuklar giderken yine kolonya ikram edilir. Toplumumuzun en çok rağbet ettiği, seksen derece limon kolonyasıdır. Bu gelenek, sağlıklı bir yaşamın ve temizliğin önemli bir unsuru.

Türk toplumunun geleneksel temizlik ve sağlıklı yaşam alışkanlıkları koronavirüse karşı en büyük savunmamız. Bu alışkanlıklarımıza bir de evde kalmayı eklersek bu küresel salgını kolayca alt eder ve insanlarımızın yaşamda kalmasını sağlayabiliriz. Bütün yapacağımız iş, sabırla evde kalma.

Adil Hacıömeroğlu

9 Nisan 2020

SİGARA NEDEN YASAKLANMAZ?

Dr. Odhan Yüksel, 3 Nisan 2020 günü sosyal medyada yaptığı paylaşımda uyardı. “Gerçek kaygımız sağlıksa sigara yasağının gelmesi gerekiyor.” demekte paylaşımında Sayın Yüksel ve konuyla ilgili gerekçesini de anlatmakta.

Sigara, çağımızın en büyük sağlık sorunu. Bunu söylemeyen sağaltımcı yok gibi. Sigaranın yol açtığı sağlık sorunlarına, sağlık sigortalarının ödediği paralar her geçen gün artmakta. Özellikle kanser, kalp-damar ve akciğer hastalıklarında en önemli etken, sigara.

Sigara içmekten kaynaklı hastalar olmasa, hastanelerimiz daha az meşgul olacak, sayrıların sağaltımı için ayrılan onca para yok yere harcanmayacak. Böylece hem hastanelerdeki yoğunluk azalacak hem de bunca emek ve para boş yere harcanmayacak.

Sigaranın kişi ve toplum sağlığını mahvettiğini bilmeyen kişi neredeyse yok! Ne yazık ki ülkemizde sigara içme yaşı gittikçe düşmekte. Bu da genç yaştaki insanlarımızın erken dönemlerde sağlık sorunları yaşamasına neden olmakta.

Sigara, bir bağımlılık. Bağımlılıklar, tüm alanlarda insan ve toplum yaşamını tehdit etmekte. İnsanları bağımlılıktan kurtarmak, korumak için hem yoğun emek hem de para harcanmakta.

Son yıllarda sigarayı bırakmak isteyenler için elektronik sigaralar üretmekte para babaları. Amaç, sigarayı bıraktırmak değil, bağımlılığı farklı biçimde sürdürtmek.

Kovid 19 salgını başladığında uzmanlar, sigara içenlerin tehlike altında olduğunu defalarca söylediler. Bu konuda uyarılarda bulundular. Sigara içenlerin hastalığa yenileceğini belirttiler.

Koronavirüs nedeniyle yoğun bakımda sağlatılan sayrıların yüzde doksanın sigara içmeyenler olduğu saptanmış. Demek ki sigara içenlerin ezici çoğunluğu yoğun bakımdan çıkamamakta ve ölmekte.

Kovid 19’la ilgili her türlü sert önlemler alınmakta. Bu önlemeleri bütün dünyada öneren genellikle DSÖ (Dünya Sağlık örgütü). Usa hemen şu soru takılmakta. Peki, DSÖ ve ülkeler neden sigara içmeyi, satışını yasaklamazlar. Böylelikle hem bu salgından can yitikleri azalır hem de bunca para boşa gitmez.

Nedeni çok açık… Dünya sigara tekelleri ABD’de. Bu tekeller, bağımlılığı artırmak için albenili reklam kampanyalarıyla kişilerin bilinçaltlarına girmekteler. DSÖ de ABD etkisinde… Ayrıca en büyük ilaç üreticisi ülke ABD. Hem sigara satıp para kazanır, hasta eder, hem de hastalığın ilacını satıp yine para kazanır. İşte kapitalizm/emperyalizmin insana bakışı bu.

Sigara yasağı hemen uygulanmalı. Yurttaşlarımızı bu illetten kurtarmalıyız. Bunu yaparken de milyonlarca liranın ABD’li tekellere akmasını önlemeliyiz. Evet, ne duruyoruz? Sigara yasağı bugün için tam zamanında, yarın için çok geç olabilir.

Adil Hacıömeroğlu

7 Nisan 2020

BEDAVA MASKE

Bilim Kurulu, maske takmayı salgına karşı belirleyici, zorunlu önlem olarak açıkladı. Ancak eczanelerde maske yok! Olsa da çok pahalı…

Doğaldır ki salgından kurtulmak isteyen yurttaş, maske zorunluluğu getirilmeden maskenin peşine düşmüş salgının ilk gününden beri. Her felaket ve savaş döneminde ortaya çıkan karaborsacı sinsiliği, bu salgın döneminde de devrede. Salgın başladıktan on gün sonra eczaneye gidip on tane maskeye elli lira ödedim.

Cumhurbaşkanı Erdoğan açıklama yaptı. Devlet, Sağlık ve Ulaştırma bakanlıkları aracılığıyla maske dağıtacakmış. Tabi amaç, karaborsayı önleyip fırsatçıların önünü kesmek… Bu nedenle de AKP hükümetine maske üzerinden siyasal kazanç sağlamak…

Atalarımız: “Bedava sirke, baldan tatlıdır.” dese de “bedava sirkenin” acısı sonradan belli olmakta. Bedene büyük zararlar vermekte.

Türkiye’de seksen üç milyon kişiye, bedava maske dağıtma işi epeyce zor. Bedava maske dağıtma işiyle görevlendirilmiş iki bakanlık, asıl görevlerini bu nedenle aksatarak maske dağıtımı işine odaklanacaklar. Bu bakanlıkların asıl işlerini yapmaları için bu karardan vazgeçilmeli.

Seksen üç milyon dedik ülkemizin nüfusuna. Şu anda piyasada bir tekini karaborsada zorlukla bulabildiğimiz maskeyi, bir günde seksen üç milyon tane üretmek olanaksız. Çünkü maskeler bir kullanımlık…

Yurttaşlarımızın çoğu dışarı çıkmıyor. Bu nedenle de dışarı çıkmayan insanların maske takması da gerekmiyor. Demek ki evde oturan kişilerin ivedi gereksinimi değil maske. Var olan maskelerin evden çıkmayan yurttaşlara verilmesi, her gün dışarı çıkmak zorunda olan kişilere maske verilmemesi demektir. Bu da koronayla savaşıma zarar verir. Maske üretimi hızlanıp çoğaldıkça herkesin maske edinmesi zaten kolaylaşacak.

Bedava maskeye gelince…

Devletin birçok alanda toplumda bedavacılar yaratması çok yanlış. “Nerde beleş, orda yerleş.” Anlayışının topluma egemen olmasıyla çalışmayan, çalıştırılamayan bir insan kümesi oluşmakta. Böylece toplum içinde bir tembellik sayrılığı yayılacak ki bu, koronadan daha tehlikeli. Toplumun geleceğini, kalkınmasını, ilerlemesini ortadan kaldırır.

Maske, bedava olmasın. Sembolik de olsa bir ederi olsun. Satış yerleri belirlenip gereksinimi olan gidip alsın. Böylece bedava diyerek maskeler çarçur olmaz, yerinde kullanılır. Ayrıca maskeler, gereksinimi olanlara ulaşır. Ekonomik durumu çok yetersiz olup sembolik maske ederini ödeyemeyen yurttaşlarımıza ücretsiz maske, devletçe dağıtılır. Bedava maske dağıtım işi, kargaşaya neden olacağı ve amacına ulaşmayacağı için bu uygulamadan ivedilikle vazgeçilmeli. Oy hesabıyla salgınla savaşılmaz.

AKP hükümetlerinin en büyük yanlışlarından biri, toplumu bedavacılığa alıştırmaktır. Bu nedenle birçok kişi iş bulsa bile çalışmamakta. Bu nedenle birçok kişinin emeği, ülke kalkınmasında yeterince kullanılmamakta. Hükümetlerin görevi, devlet kapısı önünde dilenciler yaratmak değil; emeğiyle geçinen başı dik bireylerin yer aldığı bir toplum oluşturmaktır.

Adil Hacıömeroğlu

6 Nisan 2020